مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٨٩ - انسان باید در هنگام بهارِ عمر، فکر زمستان مرگ خود باشد
در حقیقت میتوان گفت که متابعت نفس، پرستیدن نفس امّاره است و شرک به خدا؛ بلکه بزرگترین شرکها این است:
(أَفَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلَهَهُ هَوَاهُ وَأَضَلَّهُ اللَّهُ عَلَى عِلْمٍ وَخَتَمَ عَلَى سَمْعِهِ وَقَلْبِهِ وَجَعَلَ عَلَى بَصَرِهِ غِشَاوَةً فَمَنْ يَهْدِيهِ مِنْ بَعْدِ اللَّهِ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ).[١]
تمام معاصی از هوای نفس سرچشمه میگیرد
تمام معاصی از هوای نفس سرچشمه میگیرد. ای آقایان محترم! امروز روز عمل و تصفیه اخلاق است؛ فردا فائدهای ندارد. در آخرت پدر و مادر نمیتوانند انسان را از عذاب خدا خلاص کنند، مال به درد نمیخورد، رشوه به درد نمیخورد؛ (فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ * وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ).[٢]
انسان باید در هنگام بهارِ عمر، فکر زمستان مرگ خود باشد
|
[١]جهان مر جفا را، تو مر صابری را |
* همی تا کند پیشه، عادت همی کُن |
|
|
مَیَفکن به فردا مر این داوری را |
هم امروز از پشت، بارت بِیَفکن |
|
|
مَدار از فَلک، چشم نیک اختری را |
چو تو خود کنی اختر خویش را بد |
|
|
به افعال، ماننده شو مر پری را |
به چهره شدن چون پری، کی توانی؟ |
|
|
* * * |
||
|
همی بَر نگیری نکو محضری را؟ |
تو با هوش و رأی از نکو محضران، چون |
|
|
* * * |
||
|
نجوید سرِ تو، همی سروری را |
اگر تو از آموختن، سر بتابی |
|
|
سزا خود همین است، مَر بی بَری را |
بسوزند چوب درختان بی بَر |
|
|
به زیر آوری چرخ نیلوفری را |
درخت تو گر بار دانش بگیرد |
[٢]ـ سوره الزّلزلة (٩٩) آیه ٧ و ٨. معاد شناسی، ج ٦، ص ٢٧٥: *