مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣١٩ - شرح حالات حضرت أمیرالمؤمنین علیهالسّلام در شب نوزدهم

عابدی که از عبادت خسته و فرسوده گردد، مؤمنی که محتاج شود، امینی که خیانت ورزد، توانگری که ندار گردد، عزیزی که خوار گردد، فقیری که رنجور گردد.“

شخصی ایستاده گفت: ای امیر مؤمنان! تو پیشوای مایی، سخنی دارم جواب فرما و آن این است که چرا هر چه دعا می‌کنیم مستجاب نمی‌شود با آنکه خداوند می‌فرماید: (ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ)؟![١]

خیانت کاری دل‌ها دلیل عدم استجابت دعاهاست

فرمود: ”به علّت آنکه دل‌های شما به هشت علّت خیانت‌کار است:

اوّل: آنکه خدا را شناختید ولی به دستور او عمل نکردید؛ در این‌صورت معرفت خدا چه سودی دارد؟!

دوّم: به پیغمبر ایمان آوردید ولی به سنن او رفتار نکردید؛ پس کو ایمان شما؟!

سوم: قرآن را کتاب خود دانستید و به آن عمل ننمودید.

چهارم: ادّعا می‌کنید که از آتش می‌گریزید و در عین‌حال پیوسته رو به آتش می‌روید.

پنجم: گفتید که طالب بهشتید ولی به واسطه اعمال زشت خود، پیوسته از بهشت دور می‌شوید.

ششم: نعمت پروردگار را خوردید و کفران کردید.

هفتم: خداوند علیّ أعلی شما را به دشمنی شیطان خواند ولی شما پیروی کردید.

هشتم: عیب‌های مردم را جلوه داده و معایب خود را کتمان نمودید.

بنابراین برای استجابت دعا باید خود را از خواهش‌های نفس و شرک و معصیت پاک کرد، آنگاه دعا نمود.“»[٢]

شرح حالات حضرت أمیرالمؤمنین علیهالسّلام در شب نوزدهم

[١]ـ سوره غافر (٤٠) قسمتی از آیه ٦٠.

[٢]ـ أعلام الدّین، ص ٢٦٩؛ بحار الأنوار، ج ٩٠، ص ٣٧٦:

«دَعائِمُ الدِّینِ، رُوِیَ فِی کِتابِ التَّنْبِیهِ عَنْ أمِیرِالْمُؤْمِنِینَ علیهالسّلام‌: أنَّهُ خَطَبَ فِی یَوْمِ جُمُعَةٍ خُطْبَةً *