مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٨٤ - خطبه أمیرالمؤمنین علیهالسّلام در توصیف قرآن و لزوم متابعت از آن

المُحَدِّثُ الّذی لا یَکذِبُ. و ما جالَسَ هَذا القُرآنَ أحَدٌ إلّا قامَ عَنهُ بِزِیادَةٍ أو نُقصانٍ؛ زِیادَةٍ فی هُدًی أو نُقصانٍ مِن عَمًی.

و ‌اعلَمُوا أنَّهُ لَیسَ عَلَی أحَدٍ بَعدَ القُرآنِ مِن فاقَةٍ، و لا لِأحَدٍ قَبلَ القُرآنِ مِن غِنًی. فاستَشفُوهُ مِن أدوائِکُم وَ‌ استَعِینُوا بِهِ عَلَی لَأوائِکُم؛ فَإنَّ فِیهِ شِفاءً مِن أکبَرِ الدّاءِ، و هُوَ الکُفرُ و النِّفاقُ و الغَیُّ و الضَّلالُ.

فاسألُوا اللَهَ بِهِ، و تَوَجَّهُوا إلَیهِ بِحُبِّهِ. و لا تَسألُوا بِهِ خَلقَهُ؛ إنَّهُ ما تَوَجَّهَ العِبادُ إلَی اللَهِ تَعالَی بِمِثلِهِ.

و اعلَمُوا أنَّهُ شافِعٌ مُشَفَّعٌ، و قائِلٌ مُصَدَّقٌ؛ و أنَّهُ مَن شَفَعَ لَهُ القُرآنُ یَومَ القِیامَة شُفِّعَ فِیهِ، و مَن مَحَلَ بِهِ القُرآنُ یَومَ القِیامَة صُدِّقَ عَلَیهِ.

فَإنَّهُ یُنادِی مُنادٍ یَومَ القِیامَة: ”ألا إنَّ کُلَّ حارِثٍ مُبتَلًی فی حَرثِهِ و عاقِبَة عَمَلِهِ، غَیرَ حَرَثَةِ القُرآنِ!“

فَکُونُوا مِن حَرَثَتِهِ و أتباعِهِ، و استَدِلُّوهُ عَلَی رَبِّکُم، و استَنصِحُوهُ عَلَی أنفُسِکُم، و اتَّهِمُوا عَلَیهِ آراءَکُم، و استَغِشُّوا فِیهِ أهواءَکُم.

‌العَمَلَ العَمَلَ! ثُمَّ النِّهایَةَ النِّهایَةَ و الاستِقامَةَ الاستِقامَةَ! ثُمَّ الصَّبرَ الصَّبرَ و الوَرَعَ الوَرَعَ!

إنَّ لَکُم نِهایَةً فانتَهُوا إلَی نِهایَتِکُم، و إنَّ لَکُم عَلَمًا فاهتَدُوا بِعَلَمِکُم، و إنَّ لِلإسلامِ غایَةً فانتَهُوا إلَی غایَتِهِ، و اخرُجُوا إلَی اللَهِ مِمّا افتَرَضَ عَلَیکُم مِن حَقِّه.»[١]

[١]ـ نهج البلاغة (عبده) ج ٢، ص ٩١. ترجمه:

«و بدانید: این قرآن، آن نصیحت‌گری است که در اندرزش غِشّ نمی‌کند و بدون ملاحظه و جانب‌داری از کسی حقیقت مصالح مردم را بیان می‌کند، و آن راهنما و دلیلی است که انسان را به گمراهی نمی‌افکند، و سخن‌گو و سخن‌پردازی است که دروغ نمی‌گوید. هیچ‌کس با قرآن *