الْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَمَا تَحْتَ الثَّرَى * وَإِنْ تَجْهَرْ بِالْقَوْلِ فَإِنَّهُ يَعْلَمُ السِّرَّ وَأَخْفَى * اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ لَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى).[١]

می‌گوید: تا دیدم به نزد پیغمبر صلّی الله علیه و آله آمده، اسلام آوردم.[٢]

تأثیر تلاوت قرآن رسول خدا، در کنار کعبه

پیغمبر در خانۀ کعبه می‌نشست و مشغول تلاوت قرآن می‌شد؛ مردم به مجرّد شنیدن، مسلمان می‌شدند. دستور دادند که برای جلوگیری مردم در موقع طواف طبل زنند و پنبه در گوش خود گذارند.[٣]

حکایت توبه فضیل بن عیاض

بیان داستان فضیل بن عیاض و خواندن قاری قرآن آیه: (أَلَمْ يَأْنِ لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِكْرِ اللَّهِ).[٤]و[٥]

[١]ـ سوره طه (٢٠) آیات ١ إلی ٨. مهرتابان، ص ٣٧٠:

«ای پیغمبر! * ما قرآن را بر تو فرو نفرستادیم تا تو به زحمت و رنج بیفتی! * مگر برای یادآوری برای کسی که از خدا می‌ترسد. * قرآن، پایین فرستادنی است از کسی که زمین و آسمان‌های بالا را آفریده است. * خداوند رحمان بر عرش خود قرارگرفت. * از برای خداست آنچه در آسمان‌هاست و آنچه در زمین است و آنچه در ما بین آسمان و زمین و آنچه در زیر خاک است. * و اگر صدای خود را در گفتار بلند کنی، پس خدا می‌داند سخن مخفی و پنهان‌تر از آن را. * الله است که هیچ معبودی جز او نیست، از برای اوست اسماء حُسنی‌.»‌

[٢]ـ شرح نهج البلاغة، ابن أبی‌الحدید، ج ١٢، ص ١٨٢.

[٣]ـ بحار الأنوار، ج ١٩، ص ٨، به نقل از إعلام الوری.

[٤]ـ سوره الحدید (٥٧) صدر آیه ١٦.

[٥]ـ البدایة و النهایة، ج ١، ص ٢٠٠:

«و ذَکَروا أنّه کان شاطرًا یَقطَعُ الطَّریقَ، و کان یَتَعَشَّقُ جاریةً؛ فَبَینما هو ذاتَ لَیلةٍ یَتَسوَّرُ عَلیها جِدارًا إذ سَمِعَ قارِئًا یَقرَأُ: (أَلَمْ يَأْنِ لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِكْرِ اللَّهِ)؟! فقالَ: بَلى! و تابَ و أقلَعَ عمّا کان علیه. و رَجَعَ إلى خَربَةٍ فَباتَ بها، فَسَمِعَ سُفّارًا یقولون: ”خُذوا حِذرَکُم! إنّ فُضَیلًا أمامَکم یَقطَعُ الطریقَ.“ فَأمِنَهُم و استَمَرَّ عَلى تَوبَتِه حَتّى کان منه ما کان مِن السّیادَةِ و العِبادَةِ و الزَّهادَةِ، ثُمّ صارَ عَلَمًا یُقتَدَى به و یُهتَدى بکَلامه و فِعالِه. *