مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٧٤ - تفکّر در مخلوقات و وصول به مقام اسماء و صفات
|
بگفتا چون بدست آری نشانش |
||||
|
که او خود[١] بی نشان است آشیانش |
||||
|
بگفتا گر چه این امری محال است |
||||
|
ولیکن ناامیدی هم وبال است[٢] |
||||
تفکّر در مخلوقات و وصول به مقام اسماء و صفات
بنابراین انسان به ذات او محیط نمیگردد و ذات مقدّسش معلوم احدی نیست، ولیکن باید با تفکّر در مخلوقات به مقام اسماء و صفات رسید؛ زیرا تمام بهجتها و مقامها و لذّات همین است و بس!
حکایت حضرت صادق علیهالسّلام راجع به جای دادن خداوند زمین را در تخم مرغ، و جواب نقض حضرت،[٣] و جواب حلّی که میتواند در اینباره داده شود.
نظامی:
|
خاک ضعیف از تو توانا شده |
ای همه هستی ز تو پیدا شده |
|
|
ما به تو قائم چو تو قائم به ذات |
زیر نشین علمت کائنات |
|
|
تو به کس و کس به تو مانند نه |
هستی تو صورت پیوند نه |
|
|
وانکه نمرده است و نمیرد تویی |
آنچه تغیّر نپذیرد تویی |
|
|
ملک تعالی و تقدّس تو راست |
ما همه فانی و بقا بس تو راست |
|
|
هر چه نَه یادِ تو فراموش بِه |
هر که نه گویا[٤] تو خاموش بِه |
|
|
وی به ابد زنده و فرسود ما |
ای از ازل[٥] بوده و نابود ما |
[١]ـ خ ل: «که از ما».
[٢]ـ دیوان حافظ، مثنوینامه، ص ٥٠٠.
[٣]ـ جهت اطّلاع بیشتر پیرامون این مطلب رجوع شود به: همین مجلّد، ص ٥٣.
[٤]ـ خ ل: «گویای».
[٥]ـ خ ل: «ز ازل».