مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٧١ - روضه حضرت صدیقه کبری سلام الله علیها (ت)

[١]* تا در بیت‌الحرام از آتش بیگانه سوخت

کعبه ویران شد، حریم از سوز صاحبخانه سوخت

شمع بزم آفرینش با هزاران اشک و آه

شد چنان، کز دودِ آهش سینه کاشانه سوخت

آتشى در بیت معمورِ ولایت شعله زد

تا أبد زان شعله، هر معمور و هر ویرانه سوخت

آه از آن پیمان‌شکن کز کینه خمّ غدیر

آتشى افروخت تا هم خمّ و هم پیمانه٣ سوخت

لیلى حسن قِدَم، چون سوخت از سر تا قدم

همچو مجنون، عقلِ رهبر را دل دیوانه سوخت

گلشن فرّخ فر توحید، آن دم شد تباه

کز سُمُومِ شرک، آن شاخ گل فرزانه سوخت

گنج علم و معرفت شد طعمه أفعى صفت

تا که از بیداد دونان گوهر یکدانه سوخت

حاصل باغ نبوّت، رفت بر باد فنا

خرمنى در آرزوى خامِ آب و دانه سوخت

کرکَسِ دون، پنجه زد بر روى طاووس أزل

عالمى از حسرت آن جلوه مستانه سوخت

آتشى آتش‌پرستى در جهان افروخته

خرمن اسلام و دین را تا قیامت سوخته