«یَظهَرُ فی آخِرِ الزَّمانِ و اقتِرابِ السّاعَة ـو هُوَ شَرُّ الأزمِنَةِـ نِسوَةٌ کاشِفاتٌ عاریاتٌ [عادِیاتٌ] مُتَبَرِّجاتٌ، مِنَ الدِّینِ خارِجاتٌ، فی الفِتَنِ داخِلاتٌ، مائِلاتٌ إلَی الشَّهَواتِ، مُسرِعاتٌ إلَی اللَّذّاتِ، مُستَحِلّاتٌ للمحرّمات [المُحَرَّماتِ]، فی جَهَنَّمَ خالِدات.»[١]

روی عن ابن‌مسعود (ره) قال: «قال رسول الله صلّی الله و علیه و آله:

”لَیَأتِیَنَّ عَلَی النّاسِ زَمانٌ لا یَسلَمُ لِذِی دِینٍ دِینُهُ إلّا مَن یَفِرُّ مِن شاهِقٍ إلَی شاهِقٍ و مِن جُحرٍ إلَی جُحرٍ کالثَّعلَبِ بِأشبالِهِ.“ قالُوا: و مَتَی ذَلِکَ الزَّمانُ؟ قالَ: ”إذا لَم تُنَلِ المَعِیشَةُ إلّا بِمَعاصِی اللَهِ فَعِندَ ذَلِکَ حَلَّتِ العُزُوبَةُ.“ قالُوا: یا رَسُولَ اللَهِ! أمَرتَنا بِالتَّزوِیجِ؟! قالَ: ”بَلَی و لَکِن إذا کانَ ذَلِکَ الزَّمانُ فَهَلاکُ الرَّجُلِ عَلَی یَدَی أبَوَیهِ فَإن لَم یَکُن لَهُ أبَوانِ فَعَلَی یَدَی زَوجَتِهِ و وَلَدِهِ فَإن لَم تَکُن لَهُ زَوجَةٌ و لا وَلَدٌ فَعَلَی یَدَی قَرابَتِهِ و جِیرانِهِ.“ قالُوا: و کَیفَ ذَلِکَ یا رَسُولَ اللَهِ؟ قالَ: ”یُعَیِّرُونَهُ بِضِیقِ المَعِیشَةِ و یُکَلِّفُونَهُ ما لا یُطِیقُ حَتَّی یُورِدُوهُ مَوارِدَ الهَلَکَة.“»[٢]

[١]* شد! و خداوند قوم فاسق و متمرّد را رستگار و هدایت نخواهد کرد.» (محقّق)

[٤٢٣]ـ وسائل الشّیعة، ج ٢٠، ص ٣٥. ترجمه:

«در آخرالزّمان و زمان نزدیک شدن به قیامت که بدترین زمان‌هاست، زنانى پیدا می‌شوند مکشّفه، برهنه، در برابر مردان زینت کرده، از دین خارج شده، در فتنه‌ها داخل شده، راغب به شهوات، شتابان به سوی لذّت‌ها و حلال کنندۀ محرّمات الهی؛ زنانی که در آتش جهنّم مخلّد و جاودان خواهند بود.» (محقّق)

[٢]ـ جامع أحادیث الشّیعة، ج ١٤، ص ١٩٧؛ مستدرک الوسائل، ج ١١ ص ٣٨٧، با قدری اختلاف. ترجمه:

«از ابن‌مسعود روایت شده که رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم فرمود: ”تحقیقاً زمانی بر مردم خواهد آمد که هیچ شخص دین‌داری دینش سالم نمی‌ماند مگر کسی که از فراز کوه بلندی*