مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٥٣٤ - کلام پیامبر اکرم به ابنمسعود درباره آخرالزّمان
[١]
[١]* اى فرزند مسعود! قبلهگاه اینان زنهایشان مىباشد و افتخار آنان به زیادى درهم و دینار مىباشد و مقصد و هدفشان شکمشان مىباشد؛ اینان بدترین ناپاکان و زشتکرداران مىباشند، هر فتنه و فسادى از آنان سرچشمه مىگیرد و به آنها بازگشت مىنماید.
اى فرزند مسعود! کلام خداى تعالى را بخوان: (أَفَرَأَيْتَ إِنْ مَتَّعْنَاهُمْ).٤
اى فرزند مسعود! بدنهاى اینان هیچگاه سیرى نمىپذیرد و دلهایشان خاشع نخواهد شد.
اى فرزند مسعود! اسلام با غربت پدید آمده و باز با غربت ظهور خواهد نمود، و خوشا به حال غریبان!
پس کسى که از آیندگان شما این زمان را درک کند، در اجتماعات بر آنان سلام نکند و برخورد ننماید و در تشییعشان شرکت منماید و بیمارانشان را عیادت نکند. اینان به سیره شما تظاهر کنند و مطالب شما را بازگو مىکنند، ولى اعمال و رفتارشان با شما متفاوت است؛ پس اگر بمیرند بر آئین شما نمردهاند. اینان از من نیستند و من از ایشان نخواهم بود. مترجم]» ـ پایان متن منقول از انوار ملکوت.
١) انوار ملکوت، ج ١، ص ١٨٤، تعلیقه:
«[سپس بعضى از افراد از پى آنان آمدند در حالیکه نماز را ضایع کردند و به دنبال شهوات حرکت نمودند؛ زود است به مقصدى که براى آنان در نظر گرفته شده است برسند. مترجم]»
٢) نرم افزار کیمیای سعادت، متن سخنرانیهای علاّمه طهرانی، ص ٢٧٠:
«اى مردم! شما قصرهاى مشیّد مىسازید چون احتمال مىدهید و رجا دارید که در دنیا دائماً زیست کنید؛ غلط است! * و زمانى که چیزى را از مردم مىگیرید، مانند مردمان جبّار و متکبّرانه أخذ مىکنید. * از خدا بپرهیزید و اطاعت کنید!» خداوند عزّوجلّ میفرماید (امام شناسى، ج ٢، ص ١٢٤): «آیا دیدى تو کسى را که خدا و معبود خود را هواى نفس خود قرار داده و خدا او را با وجود علم گمراه نموده است و گوش و قلب او را مُهر کرده و بر روى چشم او پردهاى کشیده؟! در اینصورت که هدایت الهى بر او مسدود شده چه کسى مىتواند او را هدایت کند؟! آیا شما متذکّر نمىگردید؟!»
٣) نرم افزار کیمیای سعادت، متن سخنرانیهای علاّمه طهرانی، ص ٢٧٠:
«اینها خرسند و خوشحالند به همین زندگى شهوانى حیات دنیا؛ در حالتى که این حیات دنیا نسبت به حیات آخرت یک تمتّع و بهرهبردارى فى الجملهاى بیش نیست.»
٤) نرم افزار کیمیای سعادت، متن سخنرانیهای علاّمه طهرانی، ص ٢٧١:
«بهاین مردم بگو اگر ما به آنها سالیان دراز عمر بدهیم و از همین متاعهاى موقّت و شهوات، آنها *