مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٧٨ - اشعار منسوب به أمیرالمؤمنین در شرائط قاری قرآن

چهاردهم: تدبّر و تفکّر کند؛(أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلَى قُلُوبٍ أَقْفَالُهَا).[١]

عن أمیرالمؤمنین علیهالسّلام: «لا خیرَ فی عبادة لا فقهَ فیها و لا فی قراءةٍ لا تدبّرَ فیها».[٢]

چون به آیه وعد و بهشت رسید تأمّل نموده مسرور گردد و چون به آیه وعید و جهنّم رسید تأمّل نموده، محزون شود.

اشعار منسوب به أمیرالمؤمنین در شرائط قاری قرآن

فعن أمیرالمؤمنین علیهالسّلام فی نصیحة ولده الحسین‌ علیهالسّلام:

[١]ـ سوره محمّد (٤٧) آیه ٢٤. نور ملکوت قرآن، ج ٣، ص ٢٩٠:

«آیا این مردم در قرآن تدبّر و تأمّل نمی‌نمایند؛ یا آنکه بر روی دل‌هایی، قفل‌های آن دل‌ها زده شده و راه تفکّر را بسته است‌؟!»

[٢]ـ بحار الأنوار، ج ٧٥، ص ٧٥، با قدری اختلاف؛ امام شناسی، ج ‌١٣، ص ١٨٥:

«و نیز با سند متّصل خود روایت کرده است از عاصِم بن ضُمَرَة که او گفت: علیّ بن أبی‌طالب علیهالسّلام فرمود: ”ألا إنّ الفَقِیهَ کُلَّ الفَقِیهِ الّذِى لا یُقَنِّطُ النّاسَ مِن رَحمَةِ اللهِ، و لا یُؤَمِّنُهُم مِن عَذابِ اللهِ، و لا یُرَخِّصُ لَهُم فِى مَعاصِى اللهِ، و لا یَدَعُ القُرآنَ رَغبَةً عَنهُ إلَى غَیرِهِ. و لا خَیرَ فِى عِبادَةٍ لا عِلمَ فِیها، و لا خَیرَ فِى عِلمٍ لا فَهمَ فِیهِ، و لا خَیرَ فِى قِراءَةٍ لا تَدَبّرَ فِیها.“

”آگاه باشید که شخص فقیه آن که در فقاهت کامل است، کسی است که مردم را از رحمت خدا مأیوس نکند، و از عذاب خدا مأمون ننماید، و مردم را در معاصی خدا آزاد نگذارد، و به جهت رغبت به علوم دیگر قرآن را کنار نگذارد. خیری نیست در عبادتی که در آن علم نیست، و خیری نیست در علمی که در آن فهم نیست، و خیری نیست در قرائتی که در آن تدبّر نیست.“»