إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٥١١ - اعمال نيك كدامند؟

اى احمد! اگر دوست مى‌دارى كه باورع‌ترين مردم باشى، نسبت به دنيا زهد پيشه كن و به آخرت تمايل داشته باش؟

پرسيد: خدايا چگونه زاهدترين باشم؟ فرمود: در دنيا اندكى‌[١] از خوراكيها و نوشيدنيها و پوشيدنيها برگير، و براى روز بعد ذخيره مكن و بر ذكر من مداومت نما.

پرسيد: چگونه بر ذكر تو مداومت كنم؟

فرمود: با دورى از مردم و گرويدن به خلوت و عدم توجّه به تلخ و شيرين دنيا و خالى داشتن شكم و خانه است از نعمتهاى دنيايى.

اى احمد! بر حذر باش كه مانند كودكان نباشى، كه هر رنگى را مى‌بينند و هر چيزى را از ترش و شيرين كه به دست مى‌آورند، مغرور مى‌گردند.

عرض كرد: خدايا مرا به كارى دعوت كن كه با انجام آن به تو نزديك شوم؟

فرمود: شب خود را روز قرار بده و روزت را شب.

پرسيد: چگونه؟

فرمود: خوابت را در شب تبديل به نماز و غذايت را در روز گرسنگى كن (و روزه بگير).

اى احمد! سوگند به جلال و عزّتم، اگر بنده‌اى چهار خصلت را برايم ضمانت نمايد، او را در بهشت داخل مى‌كنم، زبانش را جز در موارد لازم باز نكند و دلش را از وسواس حفظ كند، و بداند كه من نسبت به تمام حالاتش علم دارم و او را مى‌بينم، و نور چشمش را گرسنگى بداند، (و روزه بگيرد).

اى احمد! اگر شيرينى گرسنگى (و روزه) و خاموشى و خلوت و دورى از مردم و نتايجى كه در پى دارند، مى‌چشيدى (هميشه بر آنها ملازمت مى‌كردى)؟

[١] علّامه شعرانى: الخف بالكسر: يعنى خفيف و سبك.