إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٤٨٦ - فرا گرفتن هشت مسأله از امام صادق
مىفرمايد:
وَ أَمَّا مَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَ نَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوى فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوى[١]: هر كس از مقام خدايش بترسد و نفس را از هوس باز دارد، بهشت جاى اوست.
از اين رو كوشش كردم كه خود را از اين مسائل دور سازم و به اطاعت حقّ مشغول گردم، فرمود: احسنت و اللَّه.
چهارم: ديدم هر كس هر چه به دست آورد، در حفظ آن مىكوشد و از اتلافش جلوگيرى مىنمايد، ولى ديدم خداوند مىفرمايد:
مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً فَيُضاعِفَهُ لَهُ وَ لَهُ أَجْرٌ كَرِيمٌ[٢]: كيست كه به خدا قرضى دهد، تا خدا برايش به چندين برابر بيفزايد و پاداشى با لطف و كرم به او عطا نمايد.
لذا دوست دارم كه آنچه دارم مضاعف و چند مقابل شود، پس در راه خدا انفاق مىكنم، تا ذخيره روز نياز من گردد، فرمود: احسنت و اللَّه.
پنجم: ديدم مردم به يك ديگر حسد مىورزند، و خداوند مىفرمايد:
نَحْنُ قَسَمْنا بَيْنَهُمْ مَعِيشَتَهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ رَفَعْنا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجاتٍ لِيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضاً سُخْرِيًّا وَ رَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ[٣]: ما معيشت آنها را در حيات دنيا در ميانشان تقسيم كرديم و بعضى را بر بعضى برترى داديم تا يك ديگر را مسخر كرده (و با هم تعاون نمايند) و رحمت خدايت از تمام آنچه جمعآورى مىكنند بهتر است.
لذا بر كسى حسد نورزيدم و بر آنچه از دست من رفته از زندگى دنيا،
[١] النازعات/ ٤١
[٢] حديد/ ١١
[٣] زخرف/ ٣٠