إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٤٠٨ - از شرائط استجابت دعا

دو آيه در قرآن هست كه من هيچ گاه نتيجه‌اى از عمل به آنها نگرفته‌ام؟

حضرت پرسيد: كدام آيه‌ها؟

گفتم: يكى آيه:

ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ‌[١]: بخوانيد مرا تا اجابت كنم شما را.

كه هر چه خدا را مى‌خوانم و دعا مى‌كنم نتيجه‌اى نمى‌گيرم؟[٢] امام ٧ فرمود: به خدا افترا نبند، مگر خدا خلف وعده مى‌كند؟! گفتم: نه، پرسيد: پس چرا دعايت به اجابت نمى‌رسد؟! گفتم: نمى‌دانم، فرمود: هر كس اوامر الهى را اطاعت كند و شرايط دعا را عملى سازد، حتما دعايش به اجابت مى‌رسد.

[١] مؤمن/ ٦٠.

[٢] اگر كسى بپرسد: آيا دعاهاى مأثوره را به چه قصد بخوانيم؟ در جواب بايد گفت:

نبايد دعا را به قصد ورود خواند. بلكه صرفا به قصد مطلق بايد خوانده شود و دعا را به هر زبانى مى‌توان خواند، چه از ائمه ٧ نقل شده باشد و چه از غير ائمه، و حتى دعاكننده مى‌تواند دعا را انشاء كند، مسلما روح در بدن تأثير دارد، مثلا غم و شادى در سلامتى بدن اثر مستقيم دارد، و نيز نفوس مقتدر بر موجودات تأثير مى‌گذارند، و ولىّ مطلق به اذن خدا در كل جهان تأثير مى‌گذارد و جهان به منزله بدن اوست، لذا ممكن است به سبب دعا و توسل در نفوس ضعيف تأثير حاصل گردد، و قوى شود، چنان كه مى‌فرمايد: عبدى اطعنى حتى اجعلك مثلى، و كنت سمعه الذى يسمع به و امثال اين احاديث بسيار است، پس با تضرع و زارى و كمك گرفتن از ارواح طيبه، حالتى را ايجاد مى‌كند، كه خداوند به آنها هر چه بخواهد مى‌دهد، چون اراده اولياء در اراده حق مستهلك مى‌گردد.( شعرانى).