إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٥٠ - اوصاف افراد هوشيار

كه به وسيله آنها معانى را در مى‌يابد و كسى كه از محارم خدا چشم بپوشد و خود را از شهوتها نگاهدارد و باطنش را آباد كند، و به آن جلاء بخشد و طبق دستور خدا از وجود مراقبت نمايد و با تبعيّت لازم از كتاب و سنّت ايمانش را تقويت كند و غذاى حرام به معده‌اش وارد نسازد و زبانش را از دروغ و غيبت و بيهوده‌گويى نگاهدارد، هرگز فراستش خطا نمى‌كند (و نظرش صائب مى‌گردد).

سزاوار است، كسى كه با اهل راستى معاشرت دارد، صداقت و راستى را در برخورد با ايشان مراعات نمايد، زيرا دلهاى‌شان زيرك است (و به سرعت دروغ تو نزد ايشان آشكار مى‌گردد).

و نيز بهتر است كه انسان با مردمان راستگو معاشرت نمايد، زيرا خداوند مى‌فرمايد:

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ‌[١]: اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، از خدا بپرهيزيد و با مؤمنان باشيد.

يعنى: كسانى كه صدقشان معلوم و آشكار است، و ايشان اهل بيت ٧ محمد ٦ هستند و دليل صدقشان اين آيه است:

إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً[٢]: جز اين نيست كه خدا مى‌خواهد رجس را از شما خاندان نبوّت ٧ دور سازد و شما را از هر گونه عيب و نقص پاك بدارد.

دروغ يكى از پليديها (و ارجاس) است.

و نيز فرمود: من دو چيز گرانبها را در ميان شما مى‌گذارم، و تا زمانى كه به آنان تمسّك جوييد گمراه نشويد: كتاب خدا و عترت من، و آن دو از هم جدا

[١] توبه/ ١١٩

[٢] احزاب/ ٣٣