إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٤٨ - پاداش گريه از خوف خدا

خداوند هر كسى را كه در اطرافش باشد- و لو بيست هزار نفر باشند- مورد مهر و رحمت خود قرار دهد و هيچ چشمى خود را از ترس خدا نيست، مگر اينكه خداوند آن را بر آتش حرام كرد و اگر بر گونه‌اش اصابت كند، روى ذلّت و خوارى نخواهد ديد، و اگر بنده‌اى در ميان امّتى از خوف خدا بگريد، خداوند به واسطه گريه او، آن امّت را مشمول مهر خود واقع مى‌گرداند.

و فرمود:[١] هر كس بر گناه خود بگريد، آمرزيده مى‌شود و هر كس از خوف آتش بگريد، خداوند او را پناه مى‌دهد و هر كس از شوق بهشت بگريد خداوند او را در آن ساكن گرداند و او را در روز «فزع» بزرگ امان دهد و هر كس از ترس خدا بگريد، خداوند او را با پيامبران و صدّيقان و شهيدان و صالحان، محشور فرمايد، و چه همنشينان خوبى هستند.

و فرمود: گريه از خوف حقّ كليد رحمت و نشانه قبولى اعمال و راه اجابت دعا است.

و فرمود: آنگاه كه بنده از خوف حقّ گريه كند؛ گناهان او فرو مى‌ريزند، چنان كه، برگ از درختان فرو مى‌ريزد، و چون روزى كه از مادر متولّد گشته، پاك مى‌گردد.[٢]

[١]

ُ\i قال على ٧: من بكى من ذنب غفر له و من بكى خوف النار اعاذه اللَّه منها و من بكى شوقا الى الجنّة اسكنه اللَّه فيها و كتب له امانا من الفزع الاكبر و من بكى من خشية اللَّه حشره اللَّه مع‌ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً.\E

ُ و قال: البكاء من خشية اللَّه مفتاح الرحمة و علامة القبول و باب الاجابة و قال اذا بكى العبد من خشية اللَّه تحاتت عنه الذنوب كما يتحات الورق فيبقى كيوم ولدته امّه.

[٢] علّامه شعرانى:

ُ تحاتت عنه الذنوب‌

يعنى: ساقط مى‌شود و حتّ و جبّ درست است ولى مشهور با جيم است، الاسلام يحبّ ما قبله.