إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٨٤ - تقوا شرط قبولى اعمال و استجابت دعا

لا تَجِدُ قَوْماً يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ يُوادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ‌[١]: (اى پيامبر) قومى را كه به خدا و روز قيامت ايمان آورده‌اند چنين نخواهى يافت كه دوستى با دشمنان خدا و رسول كنند.

در باره افرادى نازل شده كه با حاكمان ستمكار و ظالمان رفت و آمد دارند، (و اگر ايمان واقعى داشتند، چنين نمى‌كردند).

پيامبر ٦ فرمود: اسلام عبارت است از: اقرار به زبان و ايمان اقرار به قلب و تقوا، عمل به اعضاء و جوارح بدن است، پس چگونه مسلمان محسوب مى‌گردد، كسى كه مسلمانان از دست او، در امان نباشند و چگونه مؤمن به حساب مى‌آيد، كسى كه مردم از ناحيه وى آسوده خاطر نباشند، و چگونه پرهيزكار و با تقواست، كسى كه مردم از شرّ و آزارش، از او دورى مى‌كنند.

و نيز فرمود: كسى كه با ما ادعاى دوستى نمايد و به دستورات ما عمل نكند، از ما نيست و ما نيز از او نيستيم، آيا چنين كسى نشنيده كه خداوند، از زبان پيامبر خويش مى‌فرمايد:

قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ‌[٢]: بگو كه هر يك از شما خدا را دوست مى‌دارد، مرا متابعت كند تا خدا او را دوست بدارد.

امير المؤمنين ٧ هنگامى كه مردم با او بيعت مى‌كردند، فرمود: بايد به من قول دهيد كه در همه حال از خدا اطاعت كنيد و در هر شرايط حق را بگوييد و به ملامت ملامت‌گران توجّهى ننماييد.

[١] مجادله/ ٢١.

[٢] آل عمران/ ٢٨.