إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٩٤ - باب پنجم ترساندن از آخرت به وسيله آيات قرآن

وَ ما نُرْسِلُ بِالْآياتِ إِلَّا تَخْوِيفاً[١] و ما آيات را جز براى آنكه مردم بترسند (و هدايت شوند) نمى‌فرستيم.

٤- و وَيْلٌ لِكُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ يَسْمَعُ آياتِ اللَّهِ تُتْلى‌ عَلَيْهِ ثُمَّ يُصِرُّ مُسْتَكْبِراً كَأَنْ لَمْ يَسْمَعْها فَبَشِّرْهُ بِعَذابٍ أَلِيمٍ‌[٢]: واى بر انسان دروغگو و گناهكار، آيات خدا را بر او مى‌خوانى مى‌شنود، پس اصرار بر تكبّر دارد و گويا آنها را نشنيده و او را به عذاب دردناك بشارت بده.

٥- وَ لَوْ يُؤاخِذُ اللَّهُ النَّاسَ بِظُلْمِهِمْ ما تَرَكَ عَلَيْها مِنْ دَابَّةٍ[٣]: اگر خدا مردم را با ستمشان كيفر دهد، جنبنده‌اى در زمين نمى‌ماند.

٦- ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ لِيُذِيقَهُمْ بَعْضَ الَّذِي عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ‌[٤]: فساد در دريا و زمين ظاهر گشت با اعمال زشتى كه مردم كردند، ما هم كيفر پاره‌اى از كارهايشان را به آنان مى‌چشانيم، شايد باز گردند.

٧- وَ تِلْكَ الْقُرى‌ أَهْلَكْناهُمْ لَمَّا ظَلَمُوا[٥] و آن قريه‌ها را به خاطر ستم اهلشان هلاك نموديم.

٨- فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ طَيِّباتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ‌[٦]: مردمان پيش از شما را به واسطه ظلمى كه در حق پيغمبران كردند نعمتهاى خود را بر آنها حرام كرديم.

٩- وَ لَوْ لا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَكانَ لِزاماً وَ أَجَلٌ مُسَمًّى‌[٧]

[١] اسرا/ ٥٩

[٢] جاثيه/ ٦

[٣] نحل/ ٥٩

[٤] روم/ ٤٠

[٥] كهف/ ٥٨

[٦] نساء/ ١٥٨

[٧] طه/ ١٢٩