إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٨٤ - بىوفايى دنيا از نظر قرآن

چه بسا نسيمهايى (خوب) براى افرادى مى‌وزد، اما طولى نمى‌كشد كه: آن نسيم قطع مى‌گردد، و روزگار در سير خود، چنين است، كه گامهايى را مى‌لغزاند و گامهاى ديگر را ثابت مى‌دارد، و عادت هميشگى‌اش اين است كه:

هر چيزى را كه درست كرده تباه كند.

و شاعرى ديگر چنين گفته:[١] بر دنيا و آنچه در آن است، حريص مباش، و اندوهگين باش كه نتوانستى اعمال شايسته انجام دهى.

و ديگرى:[٢] و ياد بياور گناهان بزرگى را كه در گذشته انجام داده‌اى، و اما بسيارى آنها را فراموش نموده‌اى، ولى خداوند، شماره آنها را مى‌داند و به حسابت مى‌گذارد.

بى‌وفايى دنيا از نظر قرآن‌

خداى بزرگ دنيا را در قرآن چنين توصيف كرده است:

كَمْ تَرَكُوا مِنْ جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ وَ زُرُوعٍ وَ مَقامٍ كَرِيمٍ وَ نَعْمَةٍ كانُوا فِيها فاكِهِينَ كَذلِكَ وَ أَوْرَثْناها قَوْماً آخَرِينَ فَما بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّماءُ وَ الْأَرْضُ وَ ما كانُوا مُنْظَرِينَ‌[٣]: چه بسيار از مردم در دنيا بودند و باغ و بستان و چشمه‌ها و مزرعه‌ها و منزلهاى عالى را رها كردند و رفتند و نعمتهاى زيادى كه غرق در آن بودند، پشت سر گذاشتند، و ما آن نعمتها را به ديگران داديم، و بر اين گذشتگان اهل آسمان و زمين گريه نكردند و در نابودى‌شان مهلت ندادند.

[١]\sُ لا تحرصن على الدّنيا و ما فيها\z و احزن على صالح لم تكتسب فيها\z\E

[٢]\sُ و اذكر ذنوبا عظاما منك قد سلفت‌\z نسيت كثرتها و اللَّه محصيها\z\E

[٣] دخان/ ٢٣