إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٨ - تأليفات و آثار علمى او

مجتهدين و مراجع مشهور در قرن هشتم هجرى است، كه در سال ٧٨٦ ه ق در شهر دمشق به شهادت رسيد.

منظور از فخر المحقّقين، فقيه بزرگ و محقّق ارجمند، محمّد بن علّامه حلّى (ره) است، كه از مراجع و اساتيد برجسته عصر خود بود، و در سال ٧٧١ ه ق چشم از جهان فرو بست.

عالم بزرگ ابن فهد حلّى (احمد بن محمد بن فهد حلّى از مراجع و اساتيد عصر خود، كه در سال ٨٢٦ ه ق در نجف اشرف، رحلت كرد) يكى از شاگردان حسن بن ابى الحسن ديلمى (مؤلّف اين كتاب) بود، كه در كتاب «عدّة الدّاعي» خود، از او نقل روايت مى‌كند.[١] مرجع عاليقدر مرحوم آيت اللَّه العظمى نجفى مرعشى (ره) در شرح حال مؤلّف اين كتاب مى‌نويسد: «اساتيد او در وهله اوّل، پدر ارجمندش بود، و يكى از اساتيد او شهيد اوّل (مرجع و فقيه عاليقدر، شمس الدين محمد بن مكّى) مى‌باشد. و جماعتى از دانشمندان و محقّقان از شاگردان او بودند، و از محضر علمى او برخاستند، مانند: علّامه بزرگ شيخ محمّد جيلانى، و علّامه زاهد ابن فهد حلّى صاحب كتاب عدّة الدّاعى است.[٢]

تأليفات و آثار علمى او

او داراى تأليفات بسيار بوده كه بعضى از آنها چاپ شده است، علّامه سيد محسن امين (ره) در كتاب اعيان الشّيعه، پنج كتاب از تأليفات او را به اين ترتيب ذكر مى‌كند:

[١] اقتباس از همان مدرك، كتاب عدّة الداعى، در سال ٨٠١ ه- ق تأليف شده است( بحار، ج ١، ص ١٦٥).

[٢] اقتباس از مقدّمه آيت اللَّه العظمى مرعشى نجفى، بر ترجمه جلد اوّل ارشاد القلوب، ص د، ه