إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٧١ - گفتگوى على

كسى را كه بر گردنش مظلمه و حقى از ديگرى باشد، مستجاب نمى‌كنم.[١] اى نوف پيامبر ٦ در چنين ساعتى از شب، برخاست، و فرمود: دعاى كسى در اين ساعت رد نمى‌شود، مگر اينكه آن شخص، باجگير يا مأمور ماليات (ظلمه) يا خبرچين يا شاعر هزليات و هجويات يا تمبك‌چى و سازچى باشد (كه دعاى چنين افرادى پذيرفته نيست) فرمود: از كسى كه از خدا نافرمانى كرده، پيروى نكرده‌ام، شما نيز اين گونه باشيد و از كسى كه خدا را معصيت مى‌كند، پيروى نكنيد و فعل و كار برادر مسلمانتان را به جانب خوبش حمل كنيد (نه به جانب بد) و در باره كلامى كه از دهن او بيرون مى‌آيد، تا جايى كه توجيه درستى دارد، گمان بد نبريد و كسى كه راز خود را بپوشاند، مالك امور خويش خواهد بود و كارهايش به خوبى پيش مى‌رود، و كسى كه خود را در معرض تهمت قرار دهد، جز خويشتن را ملامت نكند و كسى را كه گمان بد در حق او برده، سرزنش ننمايد (چون مقصّر اصلى خودش بوده است).

و فرمود:[٢] دوستان درستكار انتخاب كنيد، تا در كنارشان به راحتى زندگى كنيد، و سوگند را سبك مشماريد، كه خدا شما را سبك مى‌كند و در مواردى كه سودى برايتان در برندارد، خود را مشغول نكنيد، و راستگويى را پيشه خود سازيد، كه رستگارى و نجات در آن است و از دشمنان شيطانى و

[١] علامه شعرانى: ... اذا كان من خلق عنده مظلمة: دعاى كسى را كه حق ديگران را خورده نمى‌پذيرم

[٢]

ُ قال على ٧: عليكم باخوان الصدق تعيشوا في اكنافهم و لا تهاونوا بالحلف فيهينكم اللَّه و لا تتعرضّوا لما لا يعنيكم و عليكم بالصدق فهو النجاة و المنجاة و احذروا عدوّكم من الجنّ و الانس و لا تصحبوا الفجّار و استشيروا ذوى الدين و النصيحة ترشدوا و آخوا الاخوان في اللَّه و لا تعيبوا شيئا تأتون بمثله‌