إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٦٦ - ياد مرگ و قيامت

كفايت مى‌كند؟ فرمود: مقدارى كه جلو گرسنگى تو را بگيرد و عورتت را بپوشاند و اگر خانه‌اى به اندازه نشيمن داشته باشى، بر تو مبارك است (و حلال) و اگر بيش از اينها داشته باشى، مسئول خواهى بود.[١] و در حديث ديگر پيامبر ٦ فرمود:[٢] تا مى‌توانيد دلهاى خود را از اشتغال به (امور) دنيا فارغ نماييد، زيرا كسى كه همّتش به امور دنيا مصروف گردد، سنگدل مى‌شود و (هميشه) فقر در مقابل چشمانش، مجسّم گردد، در صورتى كه بيشتر از مقدار مقرّر، به او نمى‌رسد. و كسى كه همّتش به آخرت مصروف گردد، خداوند كارش را اصلاح مى‌كند و دل او را بى‌نياز مى‌گرداند و بطور ناخواسته، دنيا به وى روى مى‌آورد.

امام هفتم ٧ فرمود: دنيا را خوار بشماريد، كه اين كار براى شما گواراتر است، و هيچ گروهى دنيا را خوار نگرفتند، مگر اينكه خداوند زندگى را بر آنان گوارا نموده و هيچ دسته‌اى دنيا را دوست نداشته‌اند، مگر اينكه خوار شدند و به رنج افتادند و در آخر پشيمان گشتند.

پيامبر ٦ به ابى ذر فرمود:[٣] دنيا زندان مؤمن است و گور جاى امن و بهشت اقامتگاه اوست و دنيا بهشت كافر و قبر محل عذاب و آتش جايگاه اوست.

و فرمود: قلب و بدن زاهد در دنيا آسايش دارد.

[١]

ُ و ان كانت لك بيت فبخّ بخّ و انت مسئول عمّا بعد ذلك‌

[٢]

ُ قال النبى ٦: تفرغوا من هموم الدّنيا ما استطعتم فانّه من كانت الدّنيا همّته قسى قلبه و كان فقره بين عينيه و لم يعط من الدنيا غير نصيبه المكتوب له و من كانت الآخرة همّته جمع اللَّه امره و جعل غناه في قلبه و اتته الدنيا راغمة

[٣]

ُ قال النبى ٦ لأبي ذر: يا ابا ذر انّ الدنيا سجن المؤمن و القبر امنه و الجنّة مأواه و انّ الدنيا جنّة الكافر و القبر عذابه و النار مثواه‌