إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٦٤ - ياد مرگ و قيامت

كه محصولش كشاورزان را در شگفتى فرو مى‌برد، سپس خشك مى‌شود، به گونه‌اى كه آن را زرد رنگ مى‌بينى، سپس تبديل به كاه مى‌شود و در آخرت، عذاب شديد است يا مغفرت و رضاى الهى، (به هر حال) زندگى دنيا چيزى جز متاع فريب نيست.

و: قُلْ مَتاعُ الدُّنْيا قَلِيلٌ وَ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِمَنِ اتَّقى‌ وَ لا تُظْلَمُونَ فَتِيلًا[١]: (اى پيامبر) بگو كه متاع دنيا بسيار ناچيز و متاع آخرت بهتر است براى كسانى كه خدا ترس باشند و در آنجا ستم در باره آنها نخواهد شد.

پيغمبر اسلام ٦ به ابى ذر غفارى فرمود:[٢] خود را در دنيا غريب بدان و خويشتن را جزء مردگان بشمار و هنگامى كه صبح كردى، اميد زنده ماندن را تا شب نداشته باشى و چون داخل شب شدى، وعده زنده ماندن را تا شامگاه به خود راه مده و در سلامتى به فكر بيمارى و در جوانى به فكر پيرى باش و در زندگى به فكر مردن باش، زيرا نمى‌دانى كه در قيامت، چه نام دارى (اهل بهشتى يا دوزخ).

ياد مرگ و قيامت‌

در روايتى ديگر فرمود:[٣] بسيار از شكننده لذّتها (و مرگ) ياد كنيد،

[١] نساء/ ٧٦

[٢]

ُ قال النبى ٦ لأبي ذر: كن في الدّنيا كأنّك غريب و اعدد نفسك من الموتى فاذا اصبحت لا تحدّث نفسك بالمساء و اذا امسيت لا تحدّث نفسك بالصباح و خذ من صحّتك لسقمك و من شبابك لهرمك و من حياتك لوفاتك فانّك لا تدرى ما اسمك غدا

[٣]

ُ اكثروا من ذكر هادم اللذّات فانّكم ان كنتم في ضيق وسعه عليكم. فرضيتم به فاثبتم و ان كنتم في غنى بغضه اليكم فجدتم فأجرتم فانّ احدكم اذا مات فقد قامت قيامته يرى ما له من خير و شرّ انّ الليالى قاطعات الآمال و الايّام مدنيات الآجال و انّ المرء عند خروج نفسه و حلول رمسه يرى جزاء ما اسلف و قلّة غناء ما خلف و لعلّه من باطل جمعه او من حق منعه‌