إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٥١ - باب نخست در پاداش پند دادن و خيرخواهى

باب نخست در پاداش پند دادن و خيرخواهى‌

پيامبر ٦ فرمود: مسلمان هديه‌اى به برادر مسلمانش نداده، كه از موعظه و اندرزى كه بر هدايت او بيفزايد و يا او را از كارى زشت باز دارد بهتر باشد و بهترين هديه‌ها موعظه است.[١] همان گونه كه خداوند به موسى ٧ وحى فرستاد، كه (كار) خير را بياموز و آن را به كسى كه نمى‌داند، تعليم كن، زيرا من قبر معلّمان خير و شاگردان اين مكتب را، روشن مى‌گردانم، تا از جاى خود وحشت نداشته باشند.[٢] در روايت آمده كه در حضور پيامبر خدا ٦ در باره (فضيلت) دو نفر سخن به ميان آمد، كه يكى پس از نماز، به آموزش مردم مشغول مى‌شود و ديگرى روزها را روزه مى‌گيرد و شبها به عبادت مى‌پردازد؟

فرمود: برترى شخص اول همانند برترى من نسبت به ساير مردم است،

[١]

ُ قال رسول اللَّه ٦: ما اهدى المسلم لاخيه هدية افضل من كلمة حكمة تزيده هدى او ترده عن ردى و نعم العطية و نعم الهدية الموعظة

[٢]

ُ اوحى اللَّه تعالى الى موسى: تعلّم الخير و علّمه من لا يعلمه فانّى منوّر لمعلّمى الخير و متعلّميه قبورهم حتّى لا يستوحشوا