إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٤٧٠ - پاداش هراس از گناه

عبد اللَّه بن موسى بن جعفر گفت از پدرم پرسيدم: آيا درك مى‌كنند لحظه‌اى را كه بنده اراده حسنات دارد، يا سيئات؟ فرمود: بوى خوب و گنديده يكى است؟ گفتم: نه، فرمود: وقتى كه بنده كار نيك كند، بوى خوب از دهانش خارج مى‌گردد، و فرشته سمت راست به فرشته سمت چپ گويد: دست از نوشتن بردار كه اراده حسنه كرده و چون آن را به جا آورد، فورا برايش آن را بنويسند و هر گاه اراده گناه كند، بوى گنديده‌اى از دهانش بيرون آيد، فرشته سمت چپ به فرشته سمت راست گويد: ننويس كه قصد انجام گناهى كرده، و چون آن را عملى سازد، برايش ثبت كنند.

امام صادق ٧ فرمود: هنگامى كه بنده‌اى توبه واقعى كند، و تصميم بگيرد آن گناه را انجام ندهد، خداوند آن را در دنيا و آخرت پوشيده مى‌دارد، راوى پرسيد: چگونه؟ فرمود: آنچه را كه دو فرشته برايش نوشته‌اند، خداوند محو مى‌كند و به اعضايش وحى مى‌فرستند كه: گناهان او را بپوشانيد و سپس به مكانها و ديوارها و سقفها وحى كند، كه گناهانى را كه شما ديده‌ايد كتمان كنيد، پس وقتى كه به پاى حساب رود، چيزى به گناه وى گواهى ندهد.

از محمد بن مسلم نقل است كه امام باقر ٧ فرمود: گناه مسلمان پس از توبه بخشيده مى‌شود، و سزاوار است كه مؤمن پس از توبه عمل را از سر گيرد، و سوگند به خدا توبه‌اى نيست مگر براى اهل ايمان، محمد بن مسلم گفت:

پرسيدم: اگر پس از توبه باز گناه كند چه مى‌شود؟ فرمود: آيا گمان مى‌برى كه اگر مؤمن توبه كند، توبه را از او نپذيرند؟ گفت: عرضه داشتم: اگر پس از توبه دوباره گناه كرد چه مى‌شود؟ فرمود: هر بارى كه مؤمن توبه كند خداوند گناهانش را مى‌بخشد، زيرا خداوند آمرزنده و مهربان است و توبه را قبول مى‌كند، اى محمّد، مبادا مؤمنين را از رحمت حقّ نااميد كنى!