إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٤٧ - خوف و رجاء بندگان

آخرت را جمع نكرده، و اگر در دنيا از او بترسند، در آخرت ايمن شوند و اگر در دنيا نترسيدند و از فرمانش سرپيچيدند، در آخرت، آنها را ترسان گرداند، چنان كه قرآن كريم در اين باره، به طور متعدّد سخن گفته است، از جمله در آيات ذيل فرموده است: وَ أَمَّا مَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَ نَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوى‌ فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوى‌[١]: هر كسى از حضور پروردگارش ترسيد و از هواى نفس دورى جست، بهشت جايگاه ابدى اوست.

و: وَ لِمَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ جَنَّتانِ‌[٢]: كسى كه از مقام و قهر خدا بترسد، در بهشت، دو باغ دارد.

و: إِنَّما يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ[٣]: از ميان بندگان، تنها مردمان دانشمند مطيع و خدا ترسند.

و: وَ يَدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً وَ كانُوا لَنا خاشِعِينَ‌[٤].

: در حال بيم و اميد ما را مى‌خواندند و هميشه به درگاه ما خاضع بودند.

و: وَ اتَّقُونِ يا أُولِي الْأَلْبابِ‌[٥]: از من بترسيد، اى خردمندان فرزانه.

در اين باره آيات شريفه بسيار است و كسى كه اهل عبرت باشد و در آيات و نشانه‌هاى فكر كند، خداوند سعادت را نصيب او مى‌گرداند و از ناآگاهى به عالم آگاهى و بينايى مى‌رسد، و چنين كسانى گرفتار آمال و آرزوهاى دور و دراز دنيايى نشده‌اند.

[١] نازعات/ ٣٩

[٢] الرحمن/ ٤٦

[٣] فاطر/ ٢٥

[٤] انبياء/ ٩١

[٥] بقره/ ١٩٣