إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٤٦٩ - پاداش هراس از گناه

اختيار نموده است، و على رغم ميلش دنيا به سوى او روى مى‌آورد.

و پيامبر فرمود: هر كس خشنودى مردم را به چيزى كه موجب خشم خدا مى‌گردد، طلب نمايد، خداوند اوضاع را آنچنان بر ضد او مى‌گرداند، كه از كسانى كه توقع ستايش دارد، مذمّت و سرزنش بشنود، و كسى كه خشنودى خدا را با خشم مردم طلب نمايد، خداوند اقدام هر گونه دشمن را از وى كفايت كند و حسد حاسدان و ظلم ظالمان را از وى بگرداند و خداوند يار و ياور او باشد.

از امام پنجم ٧ نقل است كه حضرت امير ٧ درى از درهاى رحمت الهى است، كه به روى بندگان گشوده شده، و هر كس از آن در وارد شود مؤمن و هر كس از آن خارج شود، كافر است.[١]

پاداش هراس از گناه‌

امام صادق ٧ فرمود: گاه مى‌شود كه شخصى گناه كند و خداوند او را به بهشت برد. راوى گفت: با اينكه گناه كرده به بهشت مى‌رود؟ فرمود: آرى زيرا گناه كرده و همواره از آن هراسان است و نفس خود را سرزنش مى‌نمايد و او را دشمن مى‌دارد، بدين جهت خدا او را به بهشت مى‌برد.[٢] و فرمود: كسى كه گناهى بكند، و خدا را عالم بر آن بداند و اين فكر را داشته باشد كه خدا اگر بخواهد او را مى‌بخشد، اگر چه توبه نكرده باشد، به اين سبب آمرزيده مى‌گردد.

[١]

ُ قال الباقر ٧: انّ عليا باب فتحه اللَّه من دخله كان مؤمنا و من خرج منه كان كافرا.

[٢]

ُ قال الصادق ٧: انّ العبد ليذنب الذنب فيدخله اللَّه به الجنّة، قلت يا ابن رسول اللَّه، يدخله اللَّه الجنّة؟ قال: نعم انّه ليذنب فلا يزال منه خائفا ماقتا نفسه يرحمه اللَّه عز و جل و يدخله الجنّة.