إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٤٦ - خوف و رجاء بندگان
: كسانى كه ايمان آوردند و از خدا ترسيدند، مژده باد آنها را در دنيا و آخرت، و تغييرى در كلمات خدا راه ندارد، اين پيروزى بزرگ نصيب دوستان خداست.
و: قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذلِكَ فَلْيَفْرَحُوا هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ[١]: اى پيامبر به مردم بگو: شما به فضل و رحمت پروردگار شادمان باشيد، كه آن بهتر است از ثروتى كه اندوخته مىكنند.
و: يا عِبادِ لا خَوْفٌ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ وَ لا أَنْتُمْ تَحْزَنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِآياتِنا وَ كانُوا مُسْلِمِينَ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ أَنْتُمْ وَ أَزْواجُكُمْ تُحْبَرُونَ[٢].
: اى بندگان من، امروز ترسى بر شما نيست و اندوهناك نباشيد، كسانى كه به نشانههاى ما ايمان آوردند و تسليم امر ما شدند، (به آنها خطاب مىشود) كه با همسرانتان شادمان به بهشت وارد شويد.
و: وَ أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ غَيْرَ بَعِيدٍ[٣]: و آن روز بهشت را براى پرهيزگاران نزديك آرند، تا دور نباشد.
خوف و رجاء بندگان
اين است كه ملاحظه مىكنيم خدا بندگان خود را مأيوس نكرده و رحمت خود را آنچنان گسترده و از طرفى، آتش دوزخ را به رخشان كشيده، تا بندگان به اين طرف و آن طرف تمايل پيدا نكنند و هميشه در حال خوف و رجا باشند.
در روايت هم وارد شده كه اگر در قيامت خوف و رجاى بنده مؤمن را در دو كفه ترازو بگذارند، هر دو به اندازه يك ديگر باشند.
در كتابهاى نازله خود سوگند ياد كرده كه ميان خوف و ايمنى در دنيا و
[١] يونس/ ٥٧
[٢] زخرف/ ٦٧
[٣] ق/ ٣١