إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٤٤٨ - پاسخ امام صادق

آمده كه منظور شناخت عظمت و انجام عباداتى است كه شايسته اوست.

امير المؤمنين ٧ به فرزندش حسن ٧ فرمود: خدايت بالاتر از اين است كه ربوبيّت او را با احاطه گوش و چشم بشناسى.

و در تسبيحات خود مى‌گفت: منزّه است خدايى كه عقلها در وصف او حيران است و در اطراف او صافش پرسه مى‌زنند، اما به گردش نمى‌رسند، و خودش بهترين توصيف را از خود كرده و مى‌فرمايد:

لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْ‌ءٌ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ[١]: خدايى كه مثل و مانندى ندارد و او شنوا و بيناست.

مؤلف گويد: دواى دلها در هفت چيز است، تفكّر در راههاى سلامت، و پيروى از قوه عقل، ترك متابعت هواى نفس، خواندن قرآن با تفكر در معناى آن، گوشه‌اى از شكم را خالى گذاشتن، شب‌زنده‌دارى، زارى در نيمه‌هاى شب، و همنشينى با علما و خوبان.

و هر كس خود را به آداب قرآن و فهم معانى آن، و عمل به فرمانهايش، و زندگى كردن بر اساس سنّت پيغمبر و ائمه :، وفق دهد، خداوند دلش را به نور ايمان روشن كند و او را با دلايل آشنا سازد و شيوه وى را سرمشق ديگران گرداند.

پيامبر اسلام ٦ فرمود: استوارى خانه از پايه‌هاى آن است و ستون و پايه دين، خداشناسى و يقين به توحيد و عقل «قامع» است، پرسيدند: عقل قامع چيست؟ فرمود: خود نگهدارى از معاصى و حرص به طاعت خدا و شكر بر احسانهاى او و خوش داشتن بلا است.

[١] شورى/ ٩.