إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٤٠٤ - ماهيت دعا و راز عدم استجابت بعضى از دعاها

امام ٧ فرمود: صبر كن، زن چند روزى صبر كرد، و بار دوم به حضور امام ٧ رسيد و همان تقاضا را مطرح نمود، امام ٧ باز هم او را به صبر فرا خواند، چند روز گذشت، و براى بار سوم خدمت امام ٧ رسيد و عرضه داشت سفرى طولانى شده و من نگران او هستم؟

آن حضرت فرمود: مگر تو را به صبر دعوت نكردم؟

عرض كرد: چقدر صبر كنم؟

فرمود: به خانه برگرد، كه فرزندت (به زودى) خواهد آمد، آن زن به خانه بازگشت و فرزندش نيز از سفر مراجعت نمود زن با خوشحالى به خدمت امام ٧ رفت و عرض كرد: آيا پس از پيغمبر باز هم وحى نازل مى‌شود؟

فرمود وحى نازل نمى‌شود، اما پيغمبر فرمود: هر گاه صبر انسان تمام شود نوبت فرج مى‌گردد و چون تو اظهار بى‌صبرى كردى، دريافتم كه خدا به آمدن پسرت فرج تو را مى‌رساند.»

ماهيّت دعا و راز عدم استجابت بعضى از دعاها

دعا عبارت از، اظهار فقر و نياز به سوى خدا از طرف بنده است، آن هم با آرامش دل و خوارى و خضوع و چون بنده چنين كند، وظيفه بندگى خود را به جا آورده، خدا هم دعايش را به اجابت مى‌رساند، ولى در عين حال اندازه مصلحت و ظرفيّت بنده و عدالت و حكمت را منظور مى‌دارد. زيرا بخشش و كرم خدا، از مرز حكمتش تجاوز نمى‌كند و از روى بخل دريغ نمى‌دارد بلكه ميزان مصلحت و اقتضاى حكمت را عملى مى‌سازد، و لذا گاهى صلاح بنده نيست كه به اندازه خواستش به او داده شود، چون سؤال او بر اساس هوا و هوس بوده و اگر عطاى حق بر مبناى هوس و خواست، مردم باشد نظام عالم‌