إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٩٩ - باب چهل و هفتم دعا و بركت و آثار آن

كه با اين پيامبران به مخالفت برخاستند) آنها را با شدّت و رنج و ناراحتى مواجه ساختيم. شايد (بيدار شوند و در برابر حق) خضوع كنند و تسليم گردند، چرا هنگامى كه مجازات ما به آنان رسيد (خضوع نكردند و) تسليم نشدند؟! بلكه دلهاى آنها قساوت پيدا كرد.

و: قُلْ مَنْ يُنَجِّيكُمْ مِنْ ظُلُماتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ تَدْعُونَهُ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً[١]: بگو (اى پيغمبر) آن كيست كه شما را از تاريكيهاى بيابان و دريا نجات مى‌دهد، هنگامى كه او را به زارى و در باطن مى‌خوانيد؟

و زكريا ٧ و بستگانش را به دعا كردن تمجيد فرموده:

إِنَّهُمْ كانُوا يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ وَ يَدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً وَ كانُوا لَنا خاشِعِينَ‌[٢]: آنان همواره در كارهاى خير به سرعت اقدام مى‌كردند؛ و در حال بيم و اميد ما را مى‌خواندند، و پيوسته براى ما (خاشع و) خاشع بودند.

پيامبر اسلام ٦ فرمود: بهترين عبادتها دعا كردن است و دعا مغز عبادت است.[٣] و فرمود: آنگاه كه خداوند بنده‌اى را به دعا موفّق نمايد، باب اجابت را به رحمت خويش به رويش مى‌گشايد، و هرگز بنده دعاكننده را هلاك نمى‌كند و خداوند، در صورت ترك دعا، به بنده خشم مى‌گيرد، پس بايد هر كدام از شما در مواقع نااميدى، همه چيز را از خدا بخواهد حتى بند كفش خود را، زيرا سلاح مؤمن دعاست.

[١] انعام/ ٦٣.

[٢] انبياء/ ٩٠.

[٣]

ُ قال النبى ٦: افضل العبادة الدّعاء و الدّعاء مخ العبادة.