إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٦٧ - ارزش سخاوت و ايثار

داشتن مهماندارى تلقّى مى‌شد.

بزرگترين جود و سخاوت اين است كه انسان در حال نياز، ايثار كند، چنان كه خاندان عصمت نان خود را در وقت افطار، ايثار كردند و شب را با گرسنگى به سر بردند[١] و خداوند با فرستادن سوره «هل اتى» تاج كرامت را بر سرشان گذاشت.

ارزش سخاوت و ايثار

مؤلف گويد: سزاوار است كه بنده روح ايثار و سخاوت و مهربانى نسبت به مردم و احسان به آنها، بر او حاكم باشد، زيرا اين خصوصيات، شيوه اوليا و اصول نجات و سبب تقرّب به خداست.

پيامبر فرمود:[٢] سخاوت درختى از درختان بهشت است، و هر كس به شاخه‌اى از شاخه‌هاى آن چنگ زند نجات يافته است.

در حديث وارد شده كه از پيغمبر اسلام ٦ پرسيدند: كدام يك از اعمال از همه افضل و برتر است؟

فرمود: سخاوت و حسن خلق، و اگر با اين دو ملازم گرديد، به مقامى بلند خواهيد رسيد.

و نيز فرمود: فرود آمدن روزى بر انسان سخاوتمند، سريعتر از فرو رفتن كارد در گلوى شتر است‌[٣] (يا از برخورد كارد بر بلندترين جاى شتر سريعتر است). و فرمود: خداوند عالم به فرشتگان مباهات مى‌كند، از كسى كه به‌

[١] علّامه شعرانى: طوى يعنى گرسنگى و مطوى اسم فاعل است يعنى: خودشان گرسنه ماندند.

[٢]

ُ قال النبى ٦: السّخاء شجرة من اشجار الجنة من تعلّق بغصن منها فقد نجى.

[٣] علّامه شعرانى: ذروه جاى بلند هر چيز را گويند.