إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٦٣ - نشانههاى حسن خلق

مردم را با اخلاق نيك يارى مى‌كنند و هر گاه از دنيا بروند، زمين از فراقشان مى‌گيرد، و خدا بر شهرى كه يكى از ايشان در آن نباشد، خشم مى‌گيرد، و چون دنيا طلبان كه براى جمع كردن مال و كسب مقام به‌سان سگانى كه بر مردار حمله مى‌برند نيستند، ايشان دنيا را رها كرده و به آن دل نبسته‌اند،[١] ديگران كه ايشان را مى‌بينند، گمان مى‌برند كه بيمارند و يا ديوانه شده و عقل از سرشان پريده است اما چنين نيستند، بلكه آخرت را مى‌بينند و دوستى دنيا از دلشان رخت بر بسته و فكر مى‌كنند، در صورتى كه عقل از سر ديگران پريده و ديوانه هستند، پس شما هم اين گونه باشيد.

و امام صادق ٧ فرمود: مكارم اخلاق دنيا و آخرت سه چيز است: پيوند با كسى كه از تو بريده، عطا كردن به كسى كه از تو دريغ داشته و عفو از كسى كه به تو ستم كرده است.[٢]

[١] علّامه شعرانى: جباه جمع جبهه( پيشانى) و ركب جمع ركبه( زانو).

[٢]

ُ قال ابو عبد اللَّه ٧: مكارم الدّنيا و الآخرة ان تصل من قطعك و تعطى من حرمك و تعفو عمّن ظلمك.