إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٤٥ - از نشانههاى حسود، و نتيجه شوم حسد

روايت شده كه در آسمان پنجم فرشته‌اى است كه اعمال مردم را از مقابل چشم او مى‌گذرانند، و گاهى عملى را كه مانند خورشيد مى‌درخشد، مى‌بيند، اما چون به آن نظر كند، مى‌گويد: اين عمل را برگردانيد و به صورت صاحبش بزنيد، چون در آن حسد مى‌بينم.

از نشانه‌هاى حسود، و نتيجه شوم حسد

از نشانه‌هاى حسود آن است كه خود را به مظلوميّت مى‌زند و بعد حسادت را آشكار مى‌سازد، و هر كسى را بنگرى خداوند از او رضايت دارد، جز حسود، زيرا حسود به سبب فرومايگى و پليدى باطنى كه دارد؛ زوال نعمت ديگران را مى‌خواهد، و به گرفتارى و ابتلاى بندگان خدا، شاد و مسرور مى‌گردد و از زوال نعمت، و گرفتارى ديگران به سرزنش آنها (از روى خوشحالى) مى‌پردازد.

و ديگر از علامات حسود اين است كه در حضور طرف مورد حسدش تملّق مى‌كند و در غيابش به غيبت او مشغول مى‌شود.

در حديث آمده كه حضرت موسى مردى را در زير عرش ديد و آرزوى مقام او را نمود و از خداوند پرسيد: به چه سبب به اين مقام رسيده و در سايه عرش آرميده؟ فرمود: او بر ديگران حسد نمى‌ورزيد.[١] يكى از ويژگيهاى حسود اين است كه: هر گاه نعمت طرف را ببيند، مبهوت مى‌گردد، و چون لغزشى از او ببيند، به سرزنش مى‌پردازد.

سزاوار است اگر كسى طالب ايمنى از حسود است، نعمت را از او پنهان‌

[١]

ُ روى‌ انّ موسى راى رجلا عند العرش فغبطه و قال يا ربّ بم نال هذا؟ فقال انّه لم يكن يحسد الناس.