إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٣٩ - سخن لقمان به فرزندش

باب سى و نهم مراقبت از خود

خداوند با بيان اين آيه شريفه مراقبت خود را بر اعمال بندگان مى‌رساند:

وَ كانَ اللَّهُ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ رَقِيباً[١]: خداوند بر همه چيز نگهبان و مراقب است.

پيغمبر اسلام ٦ به يكى از اصحاب خود فرمودند: هنگام عبادت چنان باش كه گويى خدا را مى‌بينى، زيرا اگر تو او را نمى‌بينى، او تو را مى‌بيند.[٢] اين معنا اشاره به مراقبت دارد، زيرا مراقبت يعنى: علم بنده به اينكه خداوند بر او اطلاع دارد و در همه حالات او را مى‌بيند، و افعال و حركات و گفتار و اسرار پنهانى او را مى‌داند، پس بنده بايد بداند كه در اختيار اوست و نمى‌تواند چيزى را از خدا پنهان سازد و يا از زير فرمان و سلطه حق خارج شود.

سخن لقمان به فرزندش‌

لقمان ٧ به فرزندش گفت: پسرم، هر گاه خواستى گناهى را مرتكب گردى،

[١] احزاب/ ٥١

[٢]

ُ قال النبىّ ٦ لبعض اصحابه: اعبد اللَّه كأنّك تراه فان لم تكن تراه فهو يراك.