إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٠٢ - جلوگيرى از غيبت كردن
از بين رفت و در عوض[١] به آنها داده شد.[٢] از سوى خدا به موسى وحى شد، كه هر غيبكنندهاى كه با توبه از دنيا برود، آخرين كسى است كه به بهشت وارد مىشود و هر غيبتكنندهاى كه بر آن اصرار داشته باشد، و با اين حال از دنيا برود و توبه نكند، اوّلين كسى است كه داخل دوزخ مىگردد.
در روايت وارد شده كه هر كس از او غيبت شود نصف گناهانش آمرزيده مىشود. و نيز در روايت آمده وقتى نامه اعمال برخى را به دستشان مىدهند، حسناتى در آن مىبيند، كه آنها را انجام نداده است، (و او حيران مىماند كه اين كارها را انجام نداده است) به او گفته مىشود، اين ثواب غيبتهايى است كه مردم از تو كردهاند.
يكى از علما گفت: اگر بخواهم از كسى غيبت كنم، از پسرم غيبت مىكنم، زيرا او به حسنات من سزاوارتر است، تا ديگران.
به حسن بصرى گفته شد: فلانى از تو غيبت كرده است؟
حسن هديهاى برايش فرستاد و به او پيام داد كه چون شما مقدارى از حسنات خود را به من هديه كردهاى، خواستم زحمت تو را جبران كنم.
جلوگيرى از غيبت كردن
در حديث است كه هر گاه نزد كسى از برادر مؤمنش غيبت شود و او از آن
[١] علّامه شعرانى: اين حديث مخالف بطلان احباط عمل است.
[٢]
ُ قال النبى ٦: يأتى الرّجل يوم القيامة و قد عمل الحسنات فلا يرى في صحيفته من حسناته شيئا فيقول اين حسناتى الّتى عملتها في دار الدّنيا؟ فيقال له ذهبت باغتيابك للنّاس و هى لهم عوض اغتيابهم.