إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٣٤ - گريه پيامبر در شب

پرسيدم: يا رسول اللَّه ٦ مگر خداوند شما را نيامرزيده كه اين اندازه گريه مى‌كنيد؟

فرمود: درست است، اما من نبايد بنده سپاسگزارى باشم؟![١] امام صادق ٧ فرمود: هر كس كه بترسد كه براى نماز شب بيدار نشود، اين آيه را بخواند، تا هر وقت از شب كه بخواهد بيدار شود:

قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحى‌ إِلَيَّ أَنَّما إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً[٢]: بگو: من فقط بشرى هستم مثل شما، به من وحى مى‌شود كه تنها معبودتان معبود يگانه است، پس هر كه به لقاى پروردگارش اميد دارد، بايد كارى شايسته انجام دهد و هيچ كس را در عبادت پروردگارش شريك نكند! و بگويد: خدايا مرا آگاه كن تا ساعات خواندن تو را دوست بدارم و تو به من جواب دهى و از تو بخواهم و به من عطا كنى و استغفار كنم و تو بپذيرى خدايا مرا از بسترم برانگيز تا ذكرت گويم و سپاس و نماز و استغفارت را به جاى آرم و قرآنت را تلاوت كنم و به درستى تو را بندگى نمايم، اى ارحم الرّاحمين.

از پيامبر ٦ روايت است كه فرمود: هر خانه‌اى كه در آن نماز شب و قرآن خوانده شود، نورى از آن بدرخشد كه اهل آسمان، روشنى آن را ببينند، چنان كه ستارگان براى اهل زمين مى‌درخشد.

بدانيد كه هيچ چيز، چون نماز شب و تسبيح و گفتن لا اله الّا اللَّه، انسان را به خدا نزديك نمى‌سازد، پس از آن استغفار و گريه‌هاى نيمه شب و خواندن‌

[١]

ُ عن عايشه: قلت يا رسول اللَّه أ ليس قد غفر اللَّه لك ما تقدّم من ذنبك و ما تأخّر؟ فقال: بلى أ فلا اكون عبدا شكورا.

[٢] كهف/ ١٠٩