إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٣٢ - پرهيز و دورى از ريا

بدان كه نماز بين مغرب و عشاء فضيلت بسيار دارد و آن نماز توبه‌كنندگان است و در روايت وارد شده كه آن را نماز «غفيله» خوانند و آن دو ركعت است، كه در ركعت اول پس از حمد آيه‌ وَ ذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً[١] و در ركعت دوم پس از حمد آيه‌ وَ عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَيْبِ‌[٢] مى‌خوانند، و ثواب اين نماز نزد خدا از گرفتن روزه‌[٣] بيشتر است.

پرهيز و دورى از ريا

اى برادر بايد بدانى كه هر گاه طاعات و عبادات را به جاى آوردى و روزه گرفتى و صدقه دادى و به ديگران نيكى كردى و صله رحم نمودى، قصدت فقط تحصيل رضاى خدا باشد و از ريا دور باشى، زيرا ريا اعمال انسان را به باد نابودى و تباهى مى‌دهد، و كلام خدا را به خاطر داشته باش كه مى‌فرمايد:

وَ لَدارُ الْآخِرَةِ خَيْرٌ* يعنى خانه آخرت براى شما بهتر است.

رسول اكرم ٦ فرمود: خداوند تعالى مى‌فرمايد: همواره بنده من با خواندن نمازهاى نافله و مستحبى در صورت اخلاص به من نزديك مى‌گردد، تا محبوب من شود، و هر گاه محبوب من گشت من گوش او مى‌شوم، تا به وسيله من بشنود و چشم او مى‌گردم تا به وسيله من ببيند، و دست او مى‌شوم تا به وسيله من كار را انجام دهد، اگر از من بخواهد به او مى‌دهم و اگر به من پناه آورد، پناهش مى‌دهم‌[٤]

[١] انبياء/ ٨٨.

[٢] انعام/ ٥٩.

[٣] شايد مراد روزه مستحبى باشد، گر چه مطلق روزه را فرموده است.( م).

[٤] ظاهرا كنايه از اين است كه همه چيز را با عينك خدايى مى‌بيند و هوا و هوس در او راه ندارد، يا چنين بنده‌اى نيروى خدايى پيدا مى‌كند، چنان كه على ٧ فرمود: من در خيبر را با نيروى رحمانى از جا كندم، نه نيروى جسمانى.( م).