إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٢٢ - شبزندهدارى از شيوه پرهيزكاران

و در حديث صحيح از پيامبر ٦ وارد شده كه فرمود: در بهشت جاودان درختى است كه اسبهاى بالدار و ابلق با زينهايى از ياقوت و زبرجد از آن بيرون مى‌آيد، و اين اسبها نه سرگين دارند و نه بول و اولياى خدا بر آنها سوار مى‌شوند و پرواز مى‌كنند و به هر كجا از بهشت كه بخواهند مى‌روند، و اهل بهشت به آنها مى‌گويند: اى برادران با ما به انصاف رفتار نكرديد (كه اين مقام را براى ما هم از خدا طلب نكرديد) سپس مى‌گويند خدايا با چه عملى اينان به اين كرامت بزرگ رسيدند و ما نرسيديم؟ در اين موقع فرشته‌اى از درون‌[١] عرش مى‌گويد: ايشان شبها را عبادت مى‌كردند و شما مى‌خوابيديد، آنان روزه مى‌داشتند و شما مى‌خورديد، آنان در راه خدا از مال خويش صدقه مى‌دادند و شما بخل مى‌ورزيديد، آنان بسيار خدا را ذكر مى‌كردند و شما سستى مى‌كرديد، آنان از ترس خدا با شيفتگى و شوق گريه مى‌كردند.

از جمله چيزهايى كه در هنگام مناجات، خدا به داود ٧ مى‌فرمود: اى داود، استغفار را در دل شب و سحرگاهان فراموش مكن.

اى داود، هنگامى كه تاريكى شب همه جا را فرا گرفت، به ارتفاع ستارگان آسمان بنگر و مرا تسبيح گوى و آنقدر مرا ذكر كن، تا تو را ذكر كنم.

شب‌زنده‌دارى از شيوه پرهيزكاران‌

اى داود، پرهيزكاران شب را بدون نماز بر من نمى‌خوابند و روز را بى‌ذكر من به شب نمى‌برند، اى داود، عارفان و رازداران من، سرمه بيدارى را بر چشمها مى‌كشند[٢] و از بستر خود برمى‌خيزند و با اين كار خشنودى مرا

[١] علّامه شعرانى:

ُ بطنان العرش‌

يعنى: از وسط آن و بطنان جمع باطن است.

[٢] علّامه شعرانى: مردود يعنى، ميلها.