إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٤٢ - نصيحت عالم ربانى
روزىاى كه به تو داده چه مىكنى.
در حديث آمده كه وقتى خدا با موسى سخن گفت، فرمود: سائل (در واقع) من هستم (زيرا بنده من از تو طلب مىكند) پس او را رد مكن، اگر چه مال كمى به او داده باشى، و اگر مالى نداشتى با زبان خوش، او را رد كن، زيرا گاهى فرستاده من براى امتحان تو، به در خانهات مىآيد.
انفاق و ذخيرهسازى براى آخرت
در حكايات آمده كه يكى از علما با دوستانش نشسته بود، سائلى وارد شد و چيزى خواست، عالم به اطرافيان خود گفت: مىدانيد اين مسكين چه مىگويد؟ گفتند: نه، گفت: مىگويد: به من ببخشيد و بدهيد، تا آن را برايتان به آخرت ببرم، و ذخيره شما سازم و در روز محشر به شما بازگردانم.
پس اى برادر انفاق را فراموش مكن، و ذخيرهاى براى خود، از پيش بفرست. خليل بن احمد به يكى از دوستان مالدار خود گفت: تو اموال را براى سه كس جمع مىكنى: يا براى شوهر آينده همسرت، يا براى عروست، يا براى دامادت، و همه اينها انتظار مرگ تو را مىكشند و از طول عمر تو محزوناند[١]، پس اگر عاقل باشى، خود را بر آنان مقدّم مىدارى و براى روز واپسين ذخيرهاى مىفرستى.
نصيحت عالم ربّانى
مؤمنى از عالمى خواست، تا او را نصيحت كند.
عالم گفت: عمرت را به غفلت تباه مكن و شب و روز در فكر انجام عمل صالح باش.
[١] علّامه شعرانى: يعدّ عمرك طويلا: عمر تو براى آنها دراز مىنمايد.