إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٠٩ - وصيتهاى پيامبر

فراخواندم‌[١] و جز گمراه از آن برنمى‌گردد و اگر برخى از شما زنده بماند، خواهد ديد كه اختلاف پس از من بسيار خواهد شد، در آن روز شما آنچه را از سنّت من و سنّت خلفاى راشدين، كه از اهل بيت منند، شناختيد، رها نكنيد (و به آن عمل نماييد) و به خوبى از ايشان پيروى كنيد، و حق را بپذيريد، اگر چه از غلام حبشى‌[٢] باشد، زيرا مؤمن مانند شترى مهار شده است و جز صاحب خود را، اطاعت نمى‌كند.

امير المؤمنين ٧ در ذيل آيه:

لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ‌[٣] در باره نعمتها از شما سؤال مى‌شود.

فرمود: اين نعمتها سلامتى، امنيّت، نيرو و تندرستى است.

و برخى گفته‌اند: مراد آب سرد در روزهاى گرم و تابستانى است، چنان كه پيامبر ٦ در هنگام نوشيدن آب مى‌فرمود: سپاس خدايى را كه اين آب را با دادن نعمت خود شيرين و گوارا ساخت، و به خاطر لغزشهاى ما (بندگان) آن را تلخ و شور نگردانيد.[٤] «سفيان بن عيينه گويد: خداوند، عليه هر يك از بندگان خود حجّتى دارد، كه يا در اطاعت او اهمال كرده، يا مرتكب معصيت او شده و يا در شكر نعمتهايش كوتاهى نموده است.

رسول خدا ٦ فرمود: خداوند مى‌فرمايد: اى فرزند آدم، در حق من انصاف نكردى، مگر با دادن نعمتها به تو دوستى كردم و تو با نافرمانى من،

[١] علّامه شعرانى: محجّة يعنى: جاده مستقيمى كه سفيد باشد و در شب ديده شود.

[٢] پيش از اسلام برده‌هايى از كشور حبشه( اتيوپى) به عربستان مى‌بردند و در معرض فروش قرار مى‌دادند.( م)

[٣] تكاثر/ ٨

[٤]

ُ الحمد للَّه الّذى لم يجعله اجاجا بذنوبنا و جعله عذابا فراتا بنعمته.