ترجمه خصال شيخ صدوق - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٢٧ - ٩٣ - بهترين دارائى چهار چيز است

بهتر است؟ فرمود زراعتى كه صاحبش آن را بدست خود كشته و پرورش داده و هنگام درو حق آن را پرداخته عرض شد پس از زراعت كدام دارائى بهتر است؟ فرمود مرديكه گوسفند دارد و خودش آنها را در چراگاه ميچراند و نماز ميخواند و زكاة ميدهد عرض شد پس از گوسفندان كدام دارائى بهتر است، فرمود گاو كه بامداد شير ميدهد شامگاه شير ميدهد عرض شد پس از گاو كدام مال بهتر است فرمود آن درخت‌هاى بلندى كه در گل و لاى ريشه دارند و خوراك روزهاى قحط را فراهم ميكنند (مقصود نخل خرما است) خوب چيزيست نخل خرما هر كس آن را بفروشد بهايش چون خاكستر سر قله كوه است كه در روز طوفانى باد سختى بر آن بوزد و آن را پراكنده كند مگر آنكه ببهاى آن نخلستان ديگرى بخرد، عرض شد يا رسول اللَّه بعد از نخل كدام مال بهتر است حضرت جواب نداد، مردى گفت پس شتر چه منزلتى دارد؟ فرمود بدبختى و دل سختى و رنج در شتردارى است در بامداد و پسين از آبادانى دور مى‌شود و در بيابان بسر ميبرد خيرى نميدهد مگر از آن سوى كه خطرناك است، مردمان بدبخت نابكار آن را از دست ندهند.

صالح بن ابى حماد گويد اسماعيل بن مهران براى من حديث كرد بسندى كه بامام ششم ميرسيد آن حضرت از قول پدرانش از على ٧ نقل كرده كه رسول خدا فرمود گوسفند چون رو آور شود پيش آمد كار گوسفند دار است و چون پشت كند پيشامد كار اوست و گاو چون رو آور شود پيشامد گاودار است و چون پشت كند زيان او است، شتر مهار شيطانست و چون رو آورد شتردار در پستى است و چون پشت هم كند شتردار ضررمند مى‌شود و خيرى از آن نميرسد مگر از سوئى كه خطرناك است عرض شد يا رسول اللَّه در اين صورت كى شتردارى ميكند؟ فرمود بدبختان نابكار كجايند؟ صالح گويد اسماعيل بن مهران اين شعر را خواند: