ج- اگر پدر و مادر نتوانند معاش خود را تأمين كنند بر فرزند واجب است نفقه آنها را بدهد، و لازم است اولاد كارى كه موجب اذيّت والدين باشد انجام ندهند، و بهتر است به صلاح انديشى‌هاى آنها احترام بگذارند. ج ٣ ف ص ٢٠٣

(١١٩٦- ١١٧٧)

س ١٨- بچّه‌اى صغير و غنىّ است و فهم شرعى هم دارد، اين صغير مادر فقيرى دارد كه گاه‌گاهى هم جنون به او دست مى‌دهد، آيا قيّم صغير مى‌تواند از مال او نفقهِ مادرِ فقيرِ او را بدهد؟ و آيا بين اين كه مادرِ فقيرِ او سالم يا در حال جنون باشد فرقى هست؟

ج- صغير تكليف ندارد، و وجوب انفاق از او ساقط است. ج ٣ ف ص ٢٠٣

(١١٩٦)

ماده ١٢٠١: هرگاه يك نفر هم در خط عمودى صعودى و هم در خط عمودى نزولى اقارب داشته باشد كه از حيث الزام به انفاق در درجه مساوى هستند نفقه او را بايد اقارب مزبور به حصه متساوى تأديه كنند بنابراين اگر مستحقِ نفقه پدر و مادر و اولاد بلافصل داشته باشد نفقه او را بايد پدر و اولاد او متساوياً تأديه كنند بدون اينكه مادر سهمى بدهد و همچنين اگر مستحقِ نفقه مادر و اولاد بلافصل داشته باشد نفقه او را بايد مادر و اولاد متساوياً بدهند.

مسأله ١٢- ... و اگر متعدد و در درجه مساوى باشند به طور مساوى شريك مى‌باشند، پس اگر پسر يا دختر و پسر پسر مثلًا داشته باشد، پس بر پسر يا دختر است و اگر دو پسر يا دو دختر يا يك پسر و يك دختر داشته باشد به طور مساوى شريكند. و اگر اصول و فروع اجتماع كنند مراعات الاقرب فالاقرب مى‌شود. و در صورت تساوى، شريك مى‌باشند، پس اگر پدر و پسر يا دختر داشته باشد، به طور مساوى شركت مى‌كنند. و اگر پدر با پسر پسر يا پسر دختر داشته باشد پس بر پدر واجب است. و اگر پسر و جد پدرى باشد بر پسر واجب است. و اگر پسر پسر با جد پدرى باشند به طور مساوى شركت مى‌كنند. و اگر مثلًا مادر با پسر پسر يا پسر دختر داشته باشد بر مادر واجب است. و در موردى كه مادر با پسر يا دختر جمع شوند امر مشكل مى‌شود و احوط (وجوبى) تراضى و تسالم بر مشاركت به طور مساوى است. ج ٣ ص ٥٧٥

ماده ١٢٠٢: اگر اقارب واجب النفقه متعدد باشند و منفق نتواند نفقه همه آنها را بدهد