قانون مدنى و فتاواى امام خمينى - كيائى، عبد الله - الصفحة ٣٦٤ - فصل سوم - در موانع نكاح

س ٨- طبق مسأله ٢٤٧٢ توضيح‌المسائل «اگر زنى بچّه دختر خود را شير دهد آن دختر به شوهر خود حرام مى‌شود» اگر بر اثر بى‌اطّلاعى از مسأله تقريباً بيست بار شير داده، و بعد از اطّلاع از مسأله شير نداده چه حكمى دارد؟

ج- حرام مى‌شود، مگر آنكه شرايط معتبره در شير دادن كه در رساله هست موجود نباشد. ج ٣ ف ص ٢٢٣

س ٧- اگر مردى با زنى زنا كرد، و دخترى از زن بوجود آمد، ولى معلوم نيست كه دختر مال مرد زناكار است يا شوهر اصلى زن، اگر پسر مرد زناكار با دختر آن زن ازدواج كند درست است يا خير؟

ج- دختر اگر از آن مرد نباشد پسر آن مرد مى‌تواند با آن دختر ازدواج كند.[١] ج ٣ ف ص ٢٩٥

س ٢١- اگر كسى با محرم خود بدون اطّلاع ازدواج كند و از او بچّه‌دار هم بشود و بعداً معلوم شود كه محرم بوده، چه حكمى دارد؟

ج- بايد از هم جدا شوند و بچّه‌هايى كه در زمان جهل پيدا شده حكم ولد حلال را دارند. ج ٣ ف ص ٣٠٠

(١١٦٦- ٢)

- ر. ك. ١٠٤١ س ٥.

ماده ١٠٤٦: قرابت رضاعى از حيث حرمت نكاح در حكم قرابت نسبى است مشروط بر اينكه:

اولًا- شير زن از حمل مشروع حاصل شده باشد.

ثانياً- شير مستقيماً از پستان مكيده شده باشد.

ثالثاً- طفل لااقل يك شبانه روز و يا ١٥ دفعه متوالى شير كامل خورده باشد بدون اينكه غذاى ديگر يا شير زن ديگر را بخورد.

رابعاً- شير خوردن طفل قبل از تمام شدن دو سال از تولد او باشد.

خامساً- مقدار شيرى كه طفل خورده است از يك زن و از يك شوهر باشد بنابراين اگر طفل در شبانه روز مقدارى از شير يك زن و مقدارى از شير زن ديگر بخورد موجب حرمت‌

[١]. يعنى پسر مرد زناكار با دختران ديگر زانيه مى‌تواند ازدواج كند ولى با آن دخترى كه امرش مشتبه است نبايد ازدواج كند.