هستند و حتّى منكر مسلمان بودن مادرشان مى‌شدند، حالا به خاطر گرفتن قسمت اعظم ارث چنين ادّعايى را دارد) لطفاً بفرمائيد آيا شخص مذكور شرعاً مى‌تواند ادّعاى وراثت كند و از او ارث ببرد يا نه؟

ج- اگر معلوم است كه فرزند قبلًا كافر بوده ادّعاى او كه «در وقتِ مردنِ مادر مسلم بوده» پذيرفته نيست، مگر آنكه به طريق شرعى آن را اثبات كند. ج ٣ ف ص ٣٨٩

س ٦٣- در بعضى از مناطق دور افتاده چون سطح آگاهى مذهبى مردم پايين است هنگام عصبانى شدن (حتّى روى كوچكترين مسائل و مناقشات) نعوذ باللَّه به خدا و پيامبران و امامان عليهم السلام و امامزادگان ناسزا مى‌گويند. آيا اين دشنام دادن و ناسزا گفتن، باعث ارتداد مى‌شود يا خير؟

ج- مجرّد ناسزا گفتن موجب ارتداد نمى‌شود. ج ٣ ف ص ٥٨٩

س ٦٧- پدر، مادر، برادران و بويژه برادر بزرگ اينجانب به اسلام اهمّيّت نداده حتّى واجبات را ترك نموده‌اند، و اگر موقعيّت ايجاب كند برادرم اسلام و پيامبر را هم مسخره مى‌كند. بفرمائيد كه آيا ايشان كافرند يا نه؟ و آيا مى‌شود در خانه آنان غذا خورد؟ و اگر كافر نيستند تكليف چيست؟

ج- كسى كه منكر خدا و پيغمبر و ضروريّات دين نباشد كافر نيست، و شما اگر مى‌توانيد ولو با رفتارتان آنها را ارشاد نمائيد. ج ٣ ف ص ٥٩١

س ٦٨- شخصى سالمند با وجود داشتن دختران و پسران كوچك و بزرگ از مدّتها قبل (به لحاظ گرايش فرزندانش به مكتبهاى الحادى و جانبدارى همسرش از آنان) تنها خانه شخصى خود را رها نموده و به صورت انفرادى زندگى مى‌كند. اكنون تكليف او را معيّن كنيد كه آيا مى‌تواند به خانه برگردد و بقيّه عمر را با آنان زندگى كند يا نه؟

ج- اگر خانه در ملك او باقيست اختيار با خود او مى‌باشد و نبايد سبب تقويت و تأييد انحراف آنها شود، و نيز اگر [فرزندان او] منكر يكى از توحيد يا رسالت و يا حكم ضرورى دين باشند نجس هستند بايد از آنها اجتناب نمود. ج ٣ ف ص ٥٩١

س ٦٩- اگر شخص مسلمانى از دين خود برگشته و عضويّت فرقه ضالّه بهائيّت (و يا هر مرامى كه بناء آن بر نفى اديان الهى است) را قبول كرده و حقوق بگير بيت‌المال نيز باشد، آيا دوباره مى‌تواند توبه كند و مسلمان شود و همچنان از بيت‌المال استفاده كند، و