قانون مدنى و فتاواى امام خمينى - كيائى، عبد الله - الصفحة ١٥٩ - فصل پنجم - در وصى

س ٦٣- شخصى در زمان حيات خودش دو فرزند داشت يك پسر و يك دختر، در وصيّت نامه پسر را وصىّ خود قرار مى‌دهد تا وصيّت نامه را اجرا نمايد و وصىّ خود را پس از فوت پسر، تعيين نمى‌نمايد، آن پسر پس از مدتى فوت مى‌نمايد بدون آنكه وصيّت كند و وصىّ براى خود قرار دهد، از آن بزرگوار استدعا دارم از نظر شرع مقدّس اسلام چه كسى هم اكنون وصىّ آن مرحوم مى‌باشد؟ دختر او كه زنده است يا نوه او كه از فرزند متوفّى به جا مانده است، تا وصيّت او را اجرا نمايد؟

ج- وصىّ ايشان حاكم شرع است يا كسى كه او را حاكم شرع تعيين كند.

ج ٢ ف ص ٤٣٦

(١١٩٠)

س ٦٩- هرگاه وصىّ مطلق فوت نمود آيا امر آن ارجاع به حاكم شرع است يا كه عنوان ارث را داشته است؟

ج- در فرض نبودن وصى ديگر ولو مترتباً امر آن مربوط به حاكم شرع است.

ج ٢ ف ص ٤٣٨- ٤٣٩

ماده ٨٥٦: صغير را مى‌توان به اتفاق يك نفر كبير وصى قرار داد. در اين صورت اجراء وصايا با كبير خواهد بود تا موقع بلوغ و رشد صغير.

مسأله ٣٩- وصى شدن بچه به تنهايى صحيح نيست و اما در صورت انضمام به كامل اشكالى ندارد، بنابراين شخص كامل تا زمان بلوغ بچه، مستقلًا تصرف مى‌كند، پس هنگامى كه بالغ شود از وقت بلوغش با او شريك مى‌شود و حق ندارد در مواردى كه شخص كامل قبلًا آن را امضا نموده، اعتراض نمايد مگر آنچه برخلاف وصيت ميّت باشد، كه به وصيت او برمى‌گرداند. و اگر بچه بميرد يا بالغ شود ولى عقلش فاسد باشد، شخص كامل به تنهايى به وصيّت عمل مى‌كند. ج ٣ ص ١٧٩

مسأله ٤٠- اگر وصى بعد از مردن موصى ديوانه شود، آيا وصايت او باطل است يا نه؟ دومى خالى از وجه نيست؛ اگر چه (در حال ديوانگى) تصرفاتش نافذ نمى‌باشد، پس اگر افاقه پيدا كند تصرفاتش جايز است، ليكن احتياط (مستحب) آن است كه، حاكم او را (بعد از افاقه) نصب نمايد. البته اگر ديوانگى او به طورى باشد كه اميد برطرف شدن آن نباشد، ظاهر آن است كه وصايت باطل باشد. ج ٣ ص ١٧٩

ماده ٨٥٧: موصى مى‌تواند يك نفر را براى نظارت در عمليات وصى معين نمايد.