قانون مدنى و فتاواى امام خمينى - كيائى، عبد الله - الصفحة ٥٧٩ - فصل اول - در الزام به انفاق

س ١٥٧- اگر كسى مفقودالأثر شد و اولاد كبار و صغار هم دارد كه بعضى از آنان فقير و برخى ديگر غنى هستند، تا وقتى كه موت آن شخص معلوم نشده آيا اولاد او مى‌توانند از اموال پدرشان استفاده كنند؟

ج- هر يك از كسانى كه فقير هستند و نفقه ايشان بر شخص مفقودالأثر واجب است با مراجعه به حاكم شرع مى‌توانند به مقدار نفقه از مال او استفاده نمايند، و غير فقير چنين حقّى ندارد. ج ٣ ف ص ١٤٠

(١٠٢٥)

س ٩- اگر شخص واجب النفقه حاضر نباشد نزد منفق بماند آيا باز هم انفاق واجب است يا نه؟

ج- ماندن نزد مُنفق شرط وجوب انفاق نيست مگر در زوجه در موردى كه نشوز ثابت باشد. ج ٣ ف ص ٢٠٠

(١١٠٨- ١١٠٦- ١١٩٧)

- ر. ك. ١١٧٧ س ١٢- ١١٩٩ س ١١.

ماده ١١٩٨: كسى ملزم به انفاق است كه متمكن از دادن نفقه باشد يعنى بتواند نفقه بدهد بدون اينكه از اين حيث در وضع معيشت خود دچار مضيقه گردد. براى تشخيص تمكن بايد كليه تعهدات و وضع زندگانى شخصى او در جامعه در نظر گرفته شود.

مسأله ٤- در وجوب نفقه بر قريب، قدرت انفاق كننده بر نفقه او بعد از نفقه خودش و نفقه زوجه‌اش اگر زوجه‌اش دائمى باشد شرط است؛ پس اگر به مقدار كفايت تنها خودش نزد او حاصل شود بايد به خودش اكتفا كند و اگر چيزى از آن زياد بيايد و زوجه داشته باشد مال زوجه‌اش مى‌باشد و اگر چيزى زياد بيايد براى پدر و مادر و اولاد است.

ج ٣ ص ٥٧١

مسأله ٥- منظور از نفقه خودش كه مقدم بر نفقه زوجه‌اش مى‌باشد، مقدار روزى روز و شبش و پوششى كه لايق حالش است مى‌باشد و هر چيزى كه اضطرار به او پيدا مى‌كند از وسائل براى غذا و آشاميدنى و زيرانداز و روانداز و غير اينها؛ پس اگر چيزى بر اين، زياد بيايد بر زوجه‌اش صرف مى‌نمايد، سپس بر نزديكانش. ج ٣ ص ٥٧١

مسأله ٦- اگر بر نفقه‌اش چيزى زياد بيايد و زوجه‌اى نداشته باشد پس اگر اضطرار به ازدواج پيدا كند به طورى كه در ترك آن بر او عسر و حرج شديد يا مظنّه فساد دينى باشد پس حق دارد كه در ازدواج مصرف نمايد اگر چه براى قريب او چيزى باقى نماند. و اگر