قانون مدنى و فتاواى امام خمينى - كيائى، عبد الله - الصفحة ٣٧٨ - فصل سوم - در موانع نكاح
داده كه خود داراى دو پسر و چهار دختر بوده است، يكى از اين پسران كه پدرم با او شير خورده مدّت دو سال است كه فوت كرده ولى پسر ديگر هست مىخواهم بدانم اين پسر، عموى ما به حساب آمده و محرم است يا خير؟
ج- در صورتى كه صاحب شير يعنى شوهر زن شيرده پدرِ پسرِ ديگر هم باشد عموى شما است- از جهت رضاع- و از محارم است. ج ٣ ف ص ٢٢٤
س ١٣- اگر شوهرى شير زن خود را بخورد آيا آن زن به او حرام مىشود؟
ج- حرام نمىشود. ج ٣ ف ص ٢٢٥
س ١٤- من در سه ماهگى بودم كه در جوار ما دخترى به دنيا آمد، بعد از يك ماه پدربزرگ اين كودك دار فانى را وداع گفت، خبر فوت را طورى به مادر اين كودك دادند كه منجر به بيمارى شديد و خشك شدن شير او شد، بچّه در اثر شير نخوردن از مادر مريض شد، به دكتر مراجعه كردند و دكتر معالج تشخيص داد كه بايد از شير مادر استفاده كند، مادر اينجانب شيرش زياد بود و تصميم گرفت به كودك نامبرده شير بدهد (ولى نه از راه سينه بلكه از راه دوشيدن در ظرف) با توجّه به اين كه اين دختر تقريباً هشت ماه از شير مادر من تغذيه كرده است آيا امكان دارد كه بنده ايشان را به همسرى خويش در بياورم؟
ج- مانع ندارد و رضاعِ موجبِ حرمت حاصل نشده است. ج ٣ ف ص ٢٢٥
س ١٥- اگر زنى از زاييدنش بيش از دو سال گذشته و شير او هم خشك شده، ولى بعد از گذشتن سه سال يا شش سال بر اثر مكيدن زيادى بچّه، شيرش به جوشش مىآيد؛ و از اين شير به دختر همسايهاش كه تازه متولّد شده شير مىدهد، و اين شير تمام شرايط نشر حرمت را هم دارد، آيا آن دختر به شوهر شيردهنده حرام مىشود يا نه؟
ج- اگر همان شير ولادت است در فرض مسأله حرمت ثابت مىشود، ولى اگر احراز نشود كه شير مستند به شوهر است موجب حرمت نيست. ج ٣ ف ص ٢٢٥
س ١٦- در رساله حضرت امام در مسأله ٢٤٧٢ احكام شيردادن است كه «اگر زنى بچّه دختر خود را شير دهد آن دختر به شوهر خود حرام مىشود»، مادر من ٢٣ سال پيش پنج يا شش مرتبه به دختر من- نوه دختريش- شير داده است و هم اكنون ما داراى چندين فرزند هستيم، تكليف من با شوهرم چگونه است؟