قانون مدنى و فتاواى امام خمينى - كيائى، عبد الله - الصفحة ١٤٧ - فصل سوم - در موصى به

س ١٢- شخصى چون خودش سواد نداشت به ديگرى گفت كه: شما براى من وصيّت بنويس به اين شرح: «يك حج بلد براى من بفرستند و بقيّه زمين را وقف كردم و اثاثيه منزل و خود منزل را مظالم عباد بدهند» سپس همان شخص را وصّى خود قرار داد و اثر انگشت خويش را بر وصيّت نامه نهاد، وصىّ چون در رساله ديد كه مهر و امضاى شخص وصيّت كننده صحيح است، ديگر به فكرش نرسيد كه شهود بگيرد و وصيّت نامه همانطور مانده است؛ آيا به اين وصيّت نامه مى‌شود عمل كرد؟

ج- اگر محرز است شرعاً كه وصيّت كرده، نافذ است وبايد به آن عمل شود، هر چند شاهد نگرفته باشد. ج ٢ ف ص ٤٠٨- ٤٠٩

س ١٣- وصيّت نامه‌اى كه فاقد امضاى موصى و يا شاهدان عادل باشد و در آن به بيش از ثلث وصيّت شده باشد در حال مرض موت چگونه است؟

ج- نوشته ميزان نيست اگر اطمينان به وصيّت حاصل باشد ولو در حال مرض موت در ثلث نافذ است. ج ٢ ف ص ٤٠٩

(١٢٩٠)

س ١٤- شخصى وصيّت كرده و تمام اموال و دارايى خويش را به همسرش كه يك پسر بچّه هشت ماهه دارد واگذار نموده، در ضمن وارثان ديگرى نيز دارد. آيا اين وصيّت از نظر شرع مقدّس اسلام رسميّت دارد يا نه؟

ج- اگر در حيات خود اموال را به او بخشيده و به قبض او هم داده مالك شده است، و ورثه ديگر حقّ ندارند، ولى اگر قبض محقّق نشده به همه ورثه مى‌رسد، و در صورتى كه وصيّت بوده در ثلث تركه نافذ است و بقيّه مربوط به همه ورثه است.

ج ٣ ف ص ٣٧٤

(٧٩٨)

س ٩١- شخصى (براى اين كه بعد از فوتش ورثه خود را از ارث محروم كند و يا اين كه براى خود در قيامت حسناتى بجا آورده باشد) مبلغى را در زمان حياتش به من مى‌داد (و گاهى هم مى‌گرفت) و مى‌گفت من اين پول را به تو مى‌بخشم به دو شرط:

١- هر موقع اين پول را خواستم، به خودم برگردانى.

٢- بعد از فوتم اين پول را به يكى از دو نفر (كه تعيين كرده بود) بدهى، و آنان مخيّرند هر طور كه صلاح دانستند خرج كنند.

آخرين دفعه به اتّفاق رفتيم در بانكى كه حساب جارى داشت، كلّيه موجودى خود را