اين محل به طور كلى مستغنى از اين فرش مى‌باشد به طورى كه نگهداشتن آن، فقط موجب خرابى و ضرر و تلف شدن آن مى‌باشد، بايد آن فرش را در جاى ديگرى كه همانند آن مكان است قرار داد، به اينكه فرش مسجد براى مسجد ديگر و مال زيارتگاه براى زيارتگاه ديگر قرار داده شود. پس اگر همانند نبود يا به طور كلى از آن مستغنى بود در مصالح عمومى قرار داده مى‌شود. اين در صورتى است كه به حال خود باقى بوده و استفاده از آن به همان صورت ممكن باشد و اما اگر فرض شود كه استفاده از آن ممكن نباشد مگر اينكه فروخته شود و طورى است كه اگر بماند خراب و تلف مى‌شود، بايد فروخته شود و ثمن آن در آن محل در صورتى كه احتياج به آن دارد، مصرف شود وگرنه در همانند آن، سپس در مصالح عمومى بر حسب آنچه كه گذشت صرف شود.

مسأله ٧٢- همان طور كه فروش اينگونه موقوفات جايز نيست، ظاهراً اجاره آن‌ها هم جايز نمى‌باشد. و اگر غاصبى آن‌ها را غصب نمايد و غير از آن منافع مقصوده را از آن‌ها استفاده كند مانند اينكه مسجد يا مدرسه را خانه مسكونى قرار دهد بعيد نيست كه در مثل مدرسه‌ها و كاروانسراها و حمام‌ها- نه مساجد و زيارتگاه‌ها و قبرستان‌ها و پل‌ها و مانند اين‌ها- اجرة المثل بر او لازم باشد. و اگر تلف كننده‌اى عين آن‌ها را تلف كند، ظاهراً ضامن مى‌باشد، پس قيمت آن‌ها از او گرفته مى‌شود و در تحصيل عوض چيزى كه تلف شده و يا در مثل آن، صرف مى‌شود.

مسأله ٧٣- وقف‌هاى خاص مانند وقف بر اولاد و وقف‌هاى عامى كه وقف بر عنوان‌هاى عمومى مى‌باشد مانند فقرا، فروش و انتقال آن‌ها با يكى از اسباب نقل جايز نيست مگر به جهت عروض و پيدا شدن بعضى از عوارض؛ و عوارض چند امر است:

اول: وقفى كه خراب شود به طورى كه اعاده آن به حالت اولش ممكن نباشد و نيز انتفاع از آن مگر به فروش و استفاده از ثمن آن ممكن نباشد مانند حيوان ذبح شده و تنه درخت كه پوسيده شده و حصير كهنه، پس اين‌ها فروخته مى‌شوند و از ثمن آن‌ها چيزى خريده مى‌شود كه مورد استفاده موقوف عليهم واقع شود. و در چيزى كه خريده مى‌شود احتياط (واجب) اگر اقوى نباشد، مراعات نمودن الاقرب فالاقرب نسبت به عين وقفى است.