استيلا داشته باشد در ثبوت ضمان كافى است، بلكه اگر مثلًا بر فرش استيلا پيدا كند و لو اينكه به نشستن روى آن باشد در ثبوت ضمان كفايت مى‌كند، ولى مجرد نشستن و قصد استيلا- مادامى‌كه عرفاً تحقق پيدا نكرده- در ثبوت ضمان كافى نيست و استيلاى عرفى در هر موردى مختلف است. چنان كه در حيوان هم ميزان همان است و نشستن روى حيوان در صورتى كه افسار آن را- بعد از كنار زدن و دفع نمودن مالك يا حضور نداشتن مالك- به دست بگيرد و حيوان را راه ببرد و با راه بردن او، حيوان راه برود و منقاد او باشد كفايت مى‌كند، پس اگر گلّه‌اى از گوسفندها در صحرا باشد و چوپان همراه آن‌ها باشد، پس چوپان را كنار بزند و به عنوان چيره شدن و از دست مالك درآوردن بر آن گلّه استيلا پيدا كند و آن را راه ببرد و به منزله چوپان گلّه كه آن را حفظ مى‌نمايد و مانع تفرق آن مى‌شود درآيد، ظاهر آن است كه در تحقق غصب كفايت مى‌كند، زيرا عرفاً استيلا صدق پيدا كرده است. و اما چيز غير منقول، پس در غصب خانه و مانند آن مثل دكان و كاروانسرا، نشستن او در آن‌ها يا نشاندن كسى كه دستور او را اطاعت مى‌كند بعد از كنار زدن مالك از آن‌ها و يا عدم حضور او كفايت مى‌كند. و همچنين است اگر كليد آن‌ها را به زور از صاحب آن‌ها بگيرد و درب آن‌ها را ببندد و باز كند و رفت و آمد نمايد. و اما باغ، در صورتى كه داراى درب و ديوار باشد مانند خانه است وگرنه ورود و رفت و آمد نمودن در آن بعد از كنار زدن مالك آن به عنوان استيلا پيدا كردن و انجام دادن بعضى از تصرفات در آن، در غصب آن كفايت مى‌كند. و همچنين است حال در غصب روستا و مزرعه. همه اين‌ها در غصب اعيان بود. و اما غصب منافع، پس به گرفتن عينى كه داراى منفعت است از مالك منفعت و قرار دادن آن زير دستش- به صورتى كه گذشت- تحقق مى‌يابد، چنان كه در عين استيجارى در صورتى كه موجر يا غير او آن را از مستأجر بگيرد و در مدت اجاره بر آن مسلط شود- چه آن منفعتى را كه ملك مستأجر است استيفا نمايد يا نه- غصب، تحقق مى‌يابد.

مسأله ٨- اگر داخل خانه شود و با مالك آن سكونت گزيند، چنانچه مالك ضعيف باشد و نتواند او را بيرون كند پس اگر استيلا و تصرف او در طرف معينى از خانه باشد