ترجمه تحرير الوسيلة (نشر آثار) - خمینی، سید روح الله - الصفحة ٦١١ - پنجم دو لب

فاسد نكند مانند سرنيزه يا تير، پس دو سوراخ و حاجز را پاره كند، ثلث ديه است. و همچنين است اگر آن را سوراخ نمايد؛ پس اگر جوش بخورد و سالم شود بنابر احوط خمس ديه است.

چهارم: گوش‌

مسأله ١- در دو گوش در صورتى كه چيزى از آن‌ها نماند ديه كامل است. و در قطع تمام هر يك از آن‌ها نصف ديه است. و در قسمتى از آن به حساب ديه آن مى‌باشد؛ اگر نصف است پس نصف، يا ثلث است پس ثلث و به همين صورت.

مسأله ٢- در خصوص شحمه (نرمه) گوش ثلث ديه گوش است و در قسمتى از آن، به حساب آن مى‌باشد. و در شكافتن گوش بنابر احوط (وجوبى) بلكه اظهر، ثلث ديه آن است.

مسأله ٣- اگر آن را بزند پس استحشاف پيدا كند يعنى خشك شود، دو ثلث ديه گوش بر او مى‌باشد. و اگر بعد از فلج، آن را قطع نمايد پس ثلث آن است بنابر احوط (وجوبى) در هر دو موضع، بلكه خالى از قرب نمى‌باشد.

مسأله ٤- اصم (كَرْ) در آنچه گذشت مانند سالم است. و اگر گوش را مثلًا قطع نمايد پس به شنوايى او سرايت كند و آن را از بين ببرد يا از آن كم كند، در آن علاوه بر ديه گوش، ديه منفعت هم هست، بدون آن‌كه تداخل نمايند. و همچنين است اگر آن را طورى قطع كند كه استخوانش آشكار شود، كه با ديه گوش، ديه جراحت موضحه نيز- بدون تداخل- واجب است.

پنجم: دو لب‌

مسأله ١- در دو لب ديه كامل است. و در هر يك از آن‌ها بنابر اقوى نصف است و احوط (استحبابى) در لب پايينى ششصد دينار. و در قطع قسمتى از آن به نسبت مساحت آن از طول و عرض است.